IV SAB/Wa 99/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2010 r. sprawy ze skargi M. M. i M. M. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji - oddala skargę - Skarżący M. M. i M. M. reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. J. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż skarżąca pismem dnia [...] marca 2009r. zwróciła się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w W. z dnia [...] października 1974 r. orzekającej o przejęciu na rzecz Skarbu państwa za rentę gospodarstwa rolnego położonego w W., stanowiącego była własność S. i M. M.. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. zawiadomił skarżącą, iż wniosek zostanie rozpoznany w IV kwartale 2009 r. W związku z niezałatwieniem sprawy w wyznaczonym przez organ terminie, skarżąca pismem z dnia [...] lutego 2010 r. wezwała organ do niezwłocznego rozstrzygnięcia sprawy, a następnie pismem z dnia [...] marca 2010 r. wezwała organ do rozstrzygnięcia sprawy w terminie miesiąca. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawiadomił skarżącą, że jej wniosek zostanie rozpatrzony do dnia 30 września 2010 r., podając jako przyczynę przedłużenia terminu konieczność podjęcia dodatkowych czynności w celu uzupełnienia materiału dowodowego o akta archiwalne postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją oraz w celu ustalenia adresów zamieszkania wszystkich stron postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w okresie od dnia wniesienia przez skarżącą wniosku z dnia [...] marca 2009 r. do [...] marca 2010 r., organ nie podjął żadnych działań w sprawie. Zdaniem pełnomocnika skarżących niedopuszczalna jest praktyka organu, polegająca na przesuwaniu terminu załatwienia sprawy o 9 lub 6 miesięcy bez jakiegokolwiek zapoznania się ze sprawą, co w istocie nastąpiło w niniejszej sprawie dwukrotnie. Zakładanie przez organ, że będzie on załatwiać sprawę skarżących przez półtora roku stanowi niedopuszczalne naruszenie nie tylko art. 35 § 1 kpa, ale także zasady szybkości postępowania administracyjnego i prawa strony do szybkiego załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej. W ocenie pełnomocnika iluzoryczne prowadzenie postępowania które ogranicza się do wyznaczania nowych i odleglejszych terminów załatwienia sprawy przesądza o bezczynności organu i zatem konieczne staje się zdyscyplinowanie organu w zakresie terminowości załatwiania spraw. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż przed wpływem skargi nie znajdował się w bezczynności, bowiem w sprawie istnieje konieczność zebrania pełnego materiału dowodowego oraz ustalenia stron postępowania, celem czego organ podjął odpowiednie czynności. Ponadto strony zostały poinformowane o przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, zwana dalej: P.p.s.a.) mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 86). Bezspornym jest, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Powiatu w W. z dnia [...] października 1974 r. Jednakże należy mieć na uwadze, iż pismem dnia [...] marca 2010 r., organ w oparciu o art. 36 §1 kpa, poinformował skarżącą o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 30 września 2010 r. ze względu na konieczność podjęcia dodatkowych czynności celem uzupełnienia materiału dowodowego sprawy o akta archiwalne postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, jak również celem ustalenia adresów zamieszkania wszystkich stron postępowania. Trzeba podkreślić, że uregulowanie zawarte w przepisie art. 149 P.p.s.a., daje jednak sądowi administracyjnemu podstawę do uwzględnienia skargi na bezczynność tylko w przypadku istnienia jej w dacie orzekania. Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że organ nie pozostaje w bezczynności ze względu na fakt, że nie upłynął jeszcze wyznaczony przez organ termin do rozpatrzenia sprawy. Termin ten upłynie bowiem dopiero w dniu 30 września 2010 r. Skoro zatem w dacie orzekania przez Sąd bezczynność organu nie istniała, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Natomiast poza oceną Sądu pozostaje, czy w toku sprawy były uprzednio okresy, w których organ administracyjny pozostawał w bezczynności. Pomimo przekroczenia terminów wskazanych w art. 35 § 1-3 Kpa, organ administracji nie pozostaje aktualnie w bezczynności. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji