IV SO/Wa 10/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej J. T. o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia: zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz J. T. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. T., reprezentowana przez radcę prawnego M. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie w przedmiocie stwierdzenia, czy nieruchomość ziemska - folwark K. podlegała przejęciu na cele reformy rolnej na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. nr 3, poz. 13 ze zm.). W skardze zawarto wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Z akt sprawy wynika, że strona nie uiściła wpisu od skargi. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przesyłając Sądowi skargę oraz akta sprawy poinformował, że decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się przedmiotowa decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", strony ponoszą koszty postępowania zgodnie ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p. p. s. a.) powinno skutkować obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą - na etapie wniesienia skargi - kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 p. p. s. a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach (art. 205 § 2 p. p. s. a.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie innej niż określonej w lit. a i b tego punktu wynoszą 240 zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 201 § 1 p. p. s. a. orzeczono jak w sentencji.