IV SO/Wa 113/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2007r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: zwolnić K. G. od kosztów sądowych K. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący podniósł, że razem z matką – inwalidką która otrzymuje rentę rolniczą w wysokości 680 zł., prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Wskazał że od 2003 roku jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych na które składają się opłaty sądowe: wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Powołane we wniosku okoliczności powinny uzasadniać to wyjątkowe traktowanie, bowiem instytucja prawa pomocy stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 powołanej ustawy, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane z udziałem w sprawie. Nie można jednak odmówić prawa pomocy, jeżeli wiązałoby się to z ograniczeniem prawa do sądu, gdy na skutek braku środków finansowych (w tym wypadku na koszty sądowe), strona nie miałaby możliwości dochodzenia swych praw. Sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w postaci zwolnienia zarówno od obciążającego go na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi (w kwocie 200 zł.), jak i od pozostałych mogących wystąpić w przyszłości kosztów sądowych (opłaty od ewentualnej skargi kasacyjnej czy zażaleń). Ich uiszczenie, mając na uwadze fakt, że jest on osobą bezrobotną i utrzymuje się wraz z matką z renty rolniczej mogłoby wiązać się ze znacznym uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu i skutkować niemożnością zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Uzyskiwany przez matkę skarżącego dochód jest zbyt niski wobec uzasadnionych potrzeb życiowych 2 – osobowej rodziny (wyżywienie, opłaty za mieszkanie, gaz, energię elektryczną itp.). W konsekwencji nie można wymagać od skarżącego aby z kwoty tej poczynił oszczędności, by pokryć chociaż w części należne koszty zainicjowanego postępowania sądowego. Ewentualna odmowa przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie stanowiłaby wiec naruszenie przepisów regulujących jego przyznawanie, pozbawiając go prawa do sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.