IV SO/Wa 14/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-06
Skład orzekający: Wanda Zielińska – Baran
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność organu zasługuje na uwzględnienie, jeśli organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie 30 dni od jej wniesienia?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność organu nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie 30 dni od jej wniesienia, co jest zgodne z art. 54 § 2 PPSA. Celem grzywny jest zapobieganie przedłużaniu postępowania przez organ poprzez opóźnianie przesłania dokumentów, a w tym przypadku termin został dochowany.Stan faktyczny
A. F. złożył skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, domagając się załatwienia sprawy i nałożenia grzywny na Ministra za obojętność na wyrok WSA z 18 grudnia 2009 r. WSA w Warszawie oddalił skargę na bezczynność. Po odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku przez WSA i uchyleniu tej odmowy przez NSA, A. F. wniósł o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie materiału dowodowego. Organ wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że akta zostały przekazane.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie w terminie skargi A. F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postanawia: oddalić wniosek
W dniu 26 marca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpłynęła skarga A. F. z dnia 22 lutego 2010 r. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Skarżący we wniesionej skardze domagał się zobligowania Ministra Spraw Wewnętrznych do załatwienia sprawy [...] zgodnie z art. 35 Kpa. Skarżący ponadto wniósł o nałożenie grzywny na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w związku z bezczynnością postępowania, gdyż pomimo wydanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1594/09, zgodnie z którym został uznany za stronę postępowania, Ministerstwo w dalszym ciągu pozostaje obojętne na treść tego wyroku.
Sąd rozpoznając na rozprawie skargę A. F. doszedł do przekonania, że dotyczy ona bezczynności organu i w związku z tym wyrokiem z dnia 20 października 2010 r., oddalił wniesioną skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Pismem z dnia 22 listopada 2010 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednakże Sąd postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia uznając, że zostało ono wniesione po terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie od powyższego postanowienia uchylił je postanowieniem z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 1013/10, wskazując, że należało rozważyć, czy dopuszczalna była zmiana przedmiotu sprawy bez uprzedniego zawiadomienia o tym fakcie skarżącego oraz czy w takich okolicznościach można było przyjąć, że uchybił on terminowi do sporządzenia uzasadnienia. NSA uznał, że skarżący nie został zawiadomiony o rozprawie w sposób prawidłowy, skoro na posiedzeniu w dniu 20 października 2010 r. Sąd pierwszej instancji zmienił przedmiot rozpoznawanej sprawy.
Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. wyłączono wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego.
Następnie Sąd wezwał skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu skargi. Pismem z dnia 31 października 2011 r. A. F. wskazał, że wnosi o wymierzenie Ministrami Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywny za "nieprzekazanie w całości materiału dowodowego".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że całe akt sprawy zostały przekazane do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwaną Ppsa) organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 Ppsa, Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Stwierdzić należy, że celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 Ppsa.
Jak wynika z akt sprawy skarga A. F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wpłynęła do organu w dniu 1 marca 2010 r. (data prezentaty). Natomiast skarga wraz z odpowiedzią na skargę została przesłana do Sądu wraz w dniu 24 marca 2010 r. i wpłynęła do Sądu w dniu 26 marca 2010 r. (data prezentaty). Wraz ze skargą organ nadesłał załączniki tj. odpis z księgi wieczystej kw Nr [...], pismo Kierownika Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno – Kartograficznej, Pracowni Technicznej Obsługi Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno – Kartograficznej w Z. z dnia [...] października 2009 r., oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1594/09.
Z akt sprawy nie wynika, by do skargi załączono inne dokumenty.
Zestawienie dat wpływu skargi do organu i daty przesłania skargi wraz z odpowiedzią na nią pozwala na przyjęcie, że organ dokonał czynność o której mowa w art. 54 § 2 Ppsa w terminie i tym samym nie są zasadne zarzuty skarżącego, że organ nie przesłał do Sądu kompletu dokumentów.
W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 55 § 1 Ppsa orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło