IV SO/Wa 140/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. K. i J. K. o wymierzenie grzywny Sejmikowi Województwa [...] na podstawie art. 55 § 1 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - wymierzyć Sejmikowi Województwa [...] grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych, - zasądzić od Sejmiku Województwa [...] kwotę 100 (sto) złotych na rzecz J. K. tytułem zwrotu kosztów postępowania. E. K. i J. K. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ukaranie grzywną Sejmiku Województwa [...] za nieprzekazanie Sądowi ich skargi, wraz z aktami sprawy, na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] w odmawiającą uchylenia uchwały Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia 24 maja 2007 r., sygn. akt IV SO/Wa 32/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił przedmiotowy wniosek uznając, że przekroczenie o niewiele ponad miesiąc ustawowego terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy, nie uzasadnia ukarania organu grzywną. Sąd w tym wypadku wziął pod uwagę specyfikę działania organu jakim jest sejmik, a w szczególności fakt, że przekazanie skargi wymagało uchwały tego organu, podjętej na sesji sejmiku. Sesje te odbywają się cyklicznie raz w miesiącu, a zatem zachowanie trzydziestodniowego terminu do przekazania skargi wraz z aktami jest z reguły utrudnione. W wyniku zażalenia złożonego przez J. K. na powyższe orzeczenie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 września 2007 r., sygn. akt II OZ 835/07 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia NSA podniósł, że w dniu 20 marca 2007 r. organ przekazał do Sądu akta administracyjne sprawy, odpowiedź na skargę oraz kserokopię skargi, przekraczając termin ustawowy o ponad miesiąc. Przy czym, NSA zgodził się z oceną Sądu I instancji, iż opóźnienie to nie było znaczne, jeżeli wziąć pod uwagę specyfikę działania organu kolegialnego, jakim jest sejmik województwa i fakt, że przekazanie wymaganych dokumentów wymaga uchwały sejmiku. Jednakże – jak wskazał NSA – Sąd I instancji nie wziął pod uwagę tego, że organ w dniu 20 marca 2007 r. nie przekazał wszystkich dokumentów o których mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co uniemożliwiło szybkie nadanie biegu w sprawie. Wskazany przepis wymaga, aby organ administracji przekazał m. in. skargę i odpowiedź na skargę do Sądu, co oznacza, że w ustawowym terminie organ powinien przekazać oryginały tych pism. W niniejszej sprawie została zaś przesłana do Sądu kserokopia skargi. Natomiast oryginał skargi został przesłany po dwukrotnym wezwaniu przez Sąd (w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału dnia 23 marca i 23 kwietnia 2007 r.) dopiero w dniu 8 maja 2007 r. Sąd zwrócił także uwagę, że ta czynność nie wymagała podjęcia przez Sejmik stosownej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Według zaś art. 55 §1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w wyznaczonym ustawą terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Grzywna przewidziana w powołanym art. 55 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanej sprawie, skarga E. K. i J. K. na uchwałę z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego została złożona na biurze podawczym Kancelarii Sejmiku Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w dniu 11 stycznia 2007 r. Organ winien przekazać skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy najpóźniej w dniu 12 lutego 2007 r. Odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy organ przekazał natomiast w dniu 20 marca 2007 r., przekraczając trzydziestodniowy termin, co jednak związane było z koniecznością podjęcia stosowanej uchwały sejmiku na sesji, które odbywają się cyklicznie raz w miesiącu. Akta te nie zawierały jednak oryginału skargi, dlatego Przewodniczący Wydziału wydał w dniu 23 marca 2007 r. zarządzenie o wezwaniu organu do nadesłania tego dokumentu. Wykonując to wezwanie organ omyłkowo nadesłał inne pismo skarżących. W związku tym Przewodniczący Wydziału ponownie wydał zarządzenie (w dniu 23 kwietnia 2007 r.) o wezwaniu organu do nadesłania oryginału skargi precyzując, iż chodzi o skargę z dnia 11 stycznia 2007 r., w wyniku czego dokument ten został przekazany do Sądu w dniu 8 maja 2007 r. Organ przekroczył zatem ustawowy termin z art. 54 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przesłania akt o niemal trzy miesiące, co w ocenie Sądu, uzasadnia uwzględnienie wniosku skarżących o wymierzenie grzywny. Wysokość grzywny ustalono, mając na względzie wielkość przekroczenia terminu oraz to, że organ – po sprecyzowaniu przez Sąd, o którą skargę chodzi, nadesłał oryginał skargi bez zbędnej zwłoki. W związku z powyższym, na podstawie art. 55 §1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w zw. z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2006 r. i w drugim półroczu 2006 r. (M.P. Nr 14, poz. 146), postanowiono, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.