IV SO/Wa 16/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, , po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie wniosku J. J. w przedmiocie wymierzenia Sądowi Dyscyplinarnemu Izby Adwokackiej w W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia odrzucić wniosek Skarżący – J. J. pismem z 27 stycznia 2014 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Sądowi Dyscyplinarnemu Izby Adwokackiej w W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 16/14, Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od ww. skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 1 lipca 2014 r. sygn. akt I OZ 525/14 oddalił zażalenie Skarżącego na powyższe zarządzenie. Pismem z 11 lipca 2014 r., wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z 28 kwietnia 2014 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" wynika, że korespondencja została doręczona na adres Skarżącego 1 sierpnia 2014 r. Skarżący w piśmie z 7 sierpnia 2014 r. wniósł zażalenie na wezwanie Skarżącego do prawomocnego wykonania zarządzenia z 28 kwietnia 2014 r. W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 19 sierpnia 2014 r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest takim pismem. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano Skarżącego do prawomocnego wykonania zarządzenia z 28 kwietnia 2014 r. dot. uiszczenia wpisu od skargi. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu 1 sierpnia 2014 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał zatem 8 sierpnia 2014 r. (piątek). Zgodnie z dokumentacją księgową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, mimo otrzymania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie uiścił należnego wpisu w siedmiodniowym terminie. Podkreślić należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego z 28 kwietnia 2014 r. uzyskało przymiot prawomocności na podstawie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lipca 2014 r. sygn. akt I OZ 525/14, dlatego też ma moc wiążącą między innymi wobec Sądu, który je wydał. Z tego zaś wynikał obowiązek dla Skarżącego do uiszczenia wymaganych na danym etapie postępowania kosztów sądowych (w tym przypadku wpisu od skargi). Sąd zważył jednocześnie, iż na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie nie mogło mieć wpływu złożone przez Skarżącego pismo z 7 sierpnia 2014 r., w którym Skarżący zaskarżył wezwanie z 11 lipca 2014 r. 2013 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z 28 kwietnia 2014 r. Wskazać bowiem należy, że wezwanie to nie ma charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., ponadto nie mieści się w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. Zatem na wezwanie z 11 lipca 2014 r. nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, na podstawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.