IV SO/Wa 17/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) postanawia: oddalić wniosek W dniu [...] maja 2012 r. Wójt Gminy N. wydał decyzję Nr [...]. Pismem z dnia 5 sierpnia 2012 r. M. K. (dalej: skarżący) wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: SKO w W.) o rozważenie stwierdzenia z urzędu nieważności decyzji z dnia [...] maja 2012 r. Pismem z dnia 4 grudnia 2012 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność SKO w W., dotyczącą braku czynności w sprawie wniosku z dnia 5 sierpnia 2012 r. Skarga była adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący doręczył ją organowi administracji publicznej osobiście w dniu 7 grudnia 2012 r. Skarga z dnia 4 grudnia 2012 r. została osobiście doręczona Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 9 stycznia 2013 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB 7/13. Pismem z dnia 18 lutego 2013 r., adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wniósł o: - wyznaczenie SKO w W. terminu do załatwienia sprawy, - nałożenie na SKO w W. grzywny, - zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Skarżący wskazał, że SKO w W., nie przekazując skargi z dnia 4 grudnia 2012 r. do sądu administracyjnego, dopuszcza się naruszenia większości zasad postępowania administracyjnego, umieszczonych w art. 7-12 K.p.a. Skarżący wniósł o "ukaranie osób odpowiedzialnych za to «postępowanie» z całą surowością". W odpowiedzi na pismo z dnia 18 lutego 2013 r. SKO w W., pismem z dnia 12 marca 2013 r., wniosło o odrzucenie skargi na bezczynność w sprawie rozważenia stwierdzenia z urzędu nieważności decyzji z dnia [...] maja 2012 r. W ocenie organu administracji publicznej skarżący w tej sprawie nie posiada legitymacji skargowej. Zdaniem SKO w W., skarga podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a., przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do uzależniania wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. od oceny, czy skarga spełnia wymogi formalne, jest dopuszczalna lub zasadna. W szczególności nie może odmówić przekazania skargi wraz z aktami sprawy, jeśli uzna, że skarga ta zostanie odrzucona przez sąd administracyjny. Organ administracji publicznej nie ma swobody wyboru postępowania – musi w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. Nawet przekonanie organu administracji publicznej, że skarga jest niezasadna, bezcelowa, niedopuszczalna lub zbędna nie zwalnia od obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego. Ocena tych kwestii należy bowiem do sądu administracyjnego, a nie do organu administracji publicznej. W myśl art. 55 § 1 zd. 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że niezastosowanie się przez organ administracji publicznej do obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. nie powoduje, że sąd administracyjny jest obowiązany orzec o wymierzeniu grzywny. Skorzystanie przez Sąd ze wskazanej kompetencji ma bowiem charakter fakultatywny (sąd "może orzec"). O wymierzeniu grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. decydują takie czynniki, jak stopień zawinienia po stronie organu administracji publicznej, czy uporczywość organu administracji publicznej w powstrzymaniu się od realizacji dyspozycji normy z art. 54 § 2 P.p.s.a. Rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny powinno być poprzedzone dokładnym zbadaniem okoliczności sprawy, a zwłaszcza ustaleniem przyczyn uchybienia terminowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przed odniesieniem powyższego do realiów niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że pismo skarżącego z dnia 18 lutego 2013 r. traktuje jako wniosek o wymierzenie SKO w W. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Taka ocena wynika z całokształtu treści tego pisma. Zdaniem Sądu, "wniosek" o wyznaczenie SKO w W. terminu do załatwienia sprawy stanowi jedynie przypomnienie o treści skargi z dnia 4 grudnia 2012 r. Intencją skarżącego nie było zainicjowanie kolejnego (osobnego) postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie bezczynności SKO w W. w odniesieniu do skargi z dnia 4 grudnia 2012 r., a jedynie doprowadzenie do rozpoznania tej skargi. Przeciwna ocena prowadziłaby do rezultatów sprzecznych z logiką postępowania. Zdaniem Sądu, przyjęta interpretacja brzmienia pisma skarżącego pozwala nadać mu możliwie najsensowniejszą treść. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że SKO w W. uchybiło obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a. Nie przekazało bowiem skargi z dnia 4 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Tego zaniechania nie usprawiedliwiało przekonanie SKO w W., że skarżący nie posiada legitymacji skargowej, a jego skarga zostanie odrzucona. Jednakże, Wojewódzki Sąd Administracyjny ma na uwadze, że skarga z dnia 4 grudnia 2012 r. została doręczona do SKO w W. osobiście w dniu 7 grudnia 2012 r., a do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, również osobiście, w dniu 9 stycznia 2013 r. Uchybienie trzydziestodniowego terminu z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynikało więc z działania SKO w W. spóźnionego w nieznacznym stopniu. Co więcej, wniosek o wymierzenie SKO w W. grzywny został wniesiony już po przekazaniu do Sądu skargi z dnia 4 grudnia 2012 r. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wobec całokształtu okoliczności sprawy, nieuzasadnione byłoby wymierzenie organowi SKO w W. grzywny, wobec czego, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.