IV SO/Wa 20/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: referendarz sądowy – Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić J. N. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 2 marca 2007 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca J. N. złożyła na urzędowy formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku z zapowiedzią wniesienia skargi na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego. Z informacji podanych przez skarżącą w formularzu PPF wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, ponieważ jedyny dochód jaki uzyskuje z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 770 zł brutto miesięcznie nie wystarcza jej na pokrycie niezbędnych wydatków na utrzymanie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżąca posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o pow. 59 m2. Poza tym skarżąca nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym ( a takim zakresem objęty jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu) – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1). Instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna, bytowa jest trudna. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że J. N. wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono w dwóch aspektach. Z jednej strony uwzględniono wysokość kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego, jakie musiałaby ponieść skarżąca w przypadku korzystania z pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika, z drugiej jej realne możliwości finansowe. Należy zauważyć, że jedynym dochodem skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 770 zł brutto miesięcznie. Zdaniem Sądu przy tak niskich dochodach nie jest możliwe poczynienie przez skarżącą, ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy, oszczędności celem pokrycia kosztów związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.