IV SO/Wa 20/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi Gminy I. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia zasądzić od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz Gminy I. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Gmina I., reprezentowana przez radcę prawnego E. C., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W skardze tej zawarty został wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w R. z dnia [...] września 2011 r. nr [...], ewentualnie o uchylenie wyżej wymienionych decyzji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przesyłając wskazaną skargę oraz akta sprawy poinformował, że decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, uchylił w całości zaskarżoną decyzję, oraz ponownie rozpoznał odwołanie, w wyniku czego uchylił w całości decyzję organu I instancji i orzekł o zmianie terminu odroczenia płatności administracyjnych kar pieniężnych, wymierzonych decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w R., zgodnie z żądaniem strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 199 ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ppsa) powinno skutkować obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą – na etapie wniesienia skargi – kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 ppsa. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 ppsa). W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.