IV SO/Wa 28/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 28 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. G. w przedmiocie wymierzenia Głównemu Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Polskiego Związku Łowieckiego grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Głównemu Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Polskiego Związku Łowieckiego grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego na rzecz G. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 28 czerwca 2021 r. G. G. (dalej również jako: "wnioskodawca") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ukaranie grzywną Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego (dalej: "organu") za nieprzekazanie jego skargi z dnia 30 kwietnia 2021 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku, stanowiącego zawiadomienie o przewinieniach dyscyplinarnych popełnionych przez Zarząd Koła Łowieckiego [...] w [...]. Organ nadesłał do tut. Sądu przedmiotową skargę na bezczynność w dniu 31 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., organ którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Według zaś art. 55 §1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w wyznaczonym ustawą terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Grzywna przewidziana w powołanym art. 55 §1 p.p.s.a., jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto wymierzenie grzywny, poza funkcją represyjną, pełni także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. W rozpatrywanej sprawie skarga G. G. na bezczynność Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku, stanowiącego zawiadomienie o przewinieniach dyscyplinarnych popełnionych przez Zarząd Koła Łowieckiego [...] w [...] wpłynęła do organu w dniu 21 maja 2021 r. (data prezentaty na kopercie). Organ winien przekazać skargę do sądu wraz z odpowiedzią i aktami sprawy najpóźniej w dniu 21 czerwca 2021 r. Tymczasem organ przekazał skargę do sądu w dniu 31 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego), a zatem przekroczył termin do dokonania tej czynności o ponad dwa miesiące. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że organ nie wykonał w terminie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., gdyż przekazanie akt sprawy nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Ponadto należy zauważyć, że wykonanie obowiązku, określonego we wskazanym przepisie nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. W przypadku, gdy organ przekazał sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a, postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny nie staje się bezprzedmiotowe i nie znajduje zastosowania w tej sprawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). W rozpatrywanej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną za naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a. Wysokość wymierzonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w powołanym wyżej art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd wymierzając grzywnę bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania organu w bezczynności oraz podjęte przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Sąd uwzględniając zatem w niniejszej sprawie, że organ przekroczył trzydziestodniowy termin o ponad dwa miesiące uznał, że grzywna w wysokości 500 zł będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów, o których mowa wyżej (dyscyplinujących, represyjnych i prewencyjnych). W związku z powyższym, na podstawie art. 55 §1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w pkt. 1. sentencji. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w pkt 2. postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.