IV SO/Wa 29/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2011 r. stwierdzające uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy O. z [...] lutego 2010 r. w przedmiocie wymeldowania S. M. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w O. Wniosek złożył na urzędowym formularzu PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do regulacji art. 243 i art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w myśl art. 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2006, str. 508). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że cytowany art. 247 znajduje zastosowanie, w szczególności gdy są podstawy do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, gdyż przedmiotowa skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2011 r. zostało uznane za doręczone S. M. w dniu 4 maja 2011 r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 czerwca 2011 r. Tymczasem skargę na powyższą decyzję skarżący wniósł w dniu 21 sierpnia 2014 r. (data przekazania skargi organowi, złożonej bezpośrednio do Sądu), a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Sąd zatem uznał, że wystąpiły podstawy odmowy przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 247 p.p.s.a., ponieważ skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 247 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.