IV SO/Wa 31/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury za nieprzekazanie skargi K. S. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia - wymierzyć Ministrowi Infrastruktury grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych. W dniu 2 grudnia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) K.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 1 października 2010 r. na bezczynność Ministra Infrastruktury polegającą na nierozpoznaniu zażalenia z dnia 15 lipca 2010 r. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], zawiadamiające strony o niezałatwieniu ich sprawy w terminie określonym przez Ministra Infrastruktury w postanowieniu z dnia [...] maja 2010 r. znak: [...]. Pismem Sądu z dnia 13 grudnia 2010 r. odpis wniosku o wymierzenie grzywny przesłano do organu celem ustosunkowania się w terminie 7 dni. Odpowiadając na przedmiotowy wniosek Minister Infrastruktury w piśmie z dnia 23 grudnia 2010 r. podniósł, iż niedotrzymanie ustawowego terminu przekazania skargi K. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stanowiło konsekwencję tego, iż akta przedmiotowej sprawy uległy zagubieniu. Minister Infrastruktury wskazał, iż w związku z ustaleniem zagubienia akt sprawy, podjęto czynności mające na celu odtworzenie dokumentacji niezbędnej do udzielenia odpowiedzi na skargę z dnia 1 października 2010 r. W tym celu pismem z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...] zwrócono się do skarżącego o przesłanie kopii przedmiotowej skargi, bądź w przypadku jej nieposiadania, o ponowne przytoczenie podniesionych w niej zarzutów. W dniu 20 grudnia 2010 r. do Ministra Infrastruktury, drogą mailową, wpłynęła kopia przedmiotowej skargi. Wskazano, iż pismem z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...] Minister Infrastruktury zwrócił się do Wojewody [...] o wypożyczenie postanowienia z dnia [...] października 2010 r., które wpłynęło do organu drogą faksową w dniu 22 grudnia 2010 r. Ponadto podkreślono, iż postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] Minister Infrastruktury stwierdził niedopuszczalność zażalenia K. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]w związku z czym ustała przyczyna bezczynności organu w załatwieniu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a). Z przytoczonego powyżej art. 55 § 1 P.p.s.a., wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W rozpoznawanej sprawie K. S. pismem datowanym na dzień 1 października 2010 r. wniósł do Ministra Infrastruktury skargę na bezczynność tego organu w rozpoznaniu jego zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]. Obowiązkiem Ministra Infrastruktury było zatem, stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a., przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie do dnia dzisiejszego organ nie nadesłał przedmiotowej skargi oraz akt administracyjnych sprawy, mimo upływu terminu wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy nie zostały w ogóle przekazane do Sądu, wymierzenie grzywny stało się konieczne. Jednocześnie należy stwierdzić, iż argumentacja Ministra Infrastruktury wskazująca na brak winy w niedotrzymaniu ustawowego terminu przekazania skargi K. S. wraz z aktami sprawy nie może zostać uwzględniona. Konsekwencją niedotrzymania terminu o którym mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a, jak wynika z informacji organu, było zagubienie akt przedmiotowej sprawy. Należy jednak mieć na uwadze, iż działania organu zmierzające do odtworzenia akt sprawy zostały podjęte również ze znacznym opóźnieniem. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżący przedmiotową skargę skierował do organu w dniu 1 października 2010 r., natomiast Minister Infrastruktury dopiero w dniu 3 grudnia 2010 r. podjął pierwszą czynność zmierzającą do odtworzenia akt sprawy. Czynnością tą było zwrócenie się do skarżącego o przesłanie kopii przedmiotowej skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.