IV SO/Wa 31/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. P. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Generalnemu Lasów Państwowych za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych postanawia: 1) wymierzyć Dyrektorowi Generalnemu Lasów Państwowych grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych), 2) zasądzić od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz R. P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. R. P. wnioskiem z 29 czerwca 2016 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Dyrektorowi Generalnemu Lasów Państwowych grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "P.p.s.a.", za nieprzekazanie Sądowi w terminie ustawowym jego skargi z dnia 9 maja 2016 r. na decyzję ww. organu z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Do wniosku dołączono odpis powyższej skargi. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wniósł o jego oddalenie. Wyjaśnił, że ww. skarga wpłynęła do organu w dniu 13 maja 2016 r. i została przesłana do Sądu (wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy) w dniu 22 czerwca 2016 r. W ocenie organu należy odstąpić od wymierzania grzywny, bowiem w dacie złożenia wniosku akta sprawy znajdowały się już w Sądzie, a opóźnienie w przekazaniu skargi było niewielkie. Organ wskazał przy tym, że nie dysponował aktami postępowania z uwagi na wniesioną przez R. P. skargę na bezczynność w spawie rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji. Akta administracyjne na skutek błędu zostały doręczone na adres skarżącego zamiast do Sądu, jednakże po ich zwrocie w dniu 13 czerwca 2016 r. zostały bezzwłocznie odesłane do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Jak wynika z akt sprawy o sygn. IV SA/Wa 1575/16, pod którą zarejestrowaną sprawę ze skargi R. P. na ww. decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, organ przesłał skargę do Sądu w dniu 22 czerwca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) informując, że oryginały akt sprawy zostały dołączone do skargi na bezczynność organu, która została przesłana 16 czerwca 2016 r. do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a., organ którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Według zaś art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w wyznaczonym ustawą terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Grzywna przewidziana w powołanym art. 55 § 1 P.p.s.a., jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Ponadto wymierzenie grzywny, poza funkcją represyjną, pełni także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Z akt rozpatrywanej sprawy, a także sprawy o sygn. IV SA/Wa 1575/16, wynika, że skarga z 9 maja 2016 r. złożona przez wnioskodawcę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] wpłynęła do organu 13 maja 2016 r. Organ powinien zatem przekazać skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy najpóźniej do dnia 13 czerwca 2016 r. Natomiast przekazanie skargi nastąpiło dopiero w dniu 22 czerwca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), tj. 9 dni po upływie ustawowego terminu, czyli z naruszeniem obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z powyższego wynika, że dla wymierzenia organowi grzywny nie ma znaczenia to kiedy wnioskodawca złożył wniosek w tym przedmiocie. Istotne jest jedynie to, czy organu uchybił terminowi, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd podkreśla, że wyznaczony ustawowo termin na przekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy ma istotne znaczenie dla stron i sprawności postępowania. Co do zasady sąd administracyjny rozpoznaje sprawy wg kolejności ich wpływu, a więc od daty wpływu skargi do sądu uzależnione jest to, kiedy zostanie ona skierowana do merytorycznego rozpoznania, przy uwzględnieniu ilości spraw oczekujących na rozpoznanie. Mając powyższe na względzie Sądu uznał, że wniosek R. P. zasługiwał na uwzględnienie. Wyjaśnienia organu nie dawały natomiast podstawy od oddalenia wniosku, bowiem nie potwierdziły, aby w sprawie zaistniały nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające przekazanie skargi do sądu w przewidzianym prawem terminie. Usprawiedliwienia w opóźnieniu nie stanowi bowiem fakt błędnego nadania akt administracyjnych na adres wnioskodawcy, który świadczy co najwyżej o niedochowaniu należytej staranności przy wykonywaniu obowiązków przez pracownika organu. Określony ustawowo 30-dniowy termin na przekazanie do sądu skargi jest wystarczający, aby skompletować akta sprawy i sporządzić odpowiedź na skargę. Z powyższych względów wysokość wymierzonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stwierdzonego uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w powołanym wyżej art. 154 § 6 P.p.s.a. W tej sytuacji Sąd uznał, że grzywna w wysokości 100 zł będzie adekwatna do skali naruszenia przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Organ wywiązał się bowiem z ciążących na nim obowiązków przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 i art. 154 § 6 P.p.s.a., orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na mocy art. 209 w zw. z art. 64 § 3 i art. 210 § 2 P.p.s.a.