IV SO/Wa 32/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. i J. K. o wymierzenie grzywny Sejmikowi Województwa (...) na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi E. K. i J. K. na uchwałę Sejmiku Województwa (...) z dnia (...) grudnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie uznania za bezzasadny wniosku o uchylenie uchwały w sprawie Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa (...) postanawia oddalić wniosek o wymierzenie organowi grzywny. W dniu 20 lutego 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek E. K. i J. K. o wymierzenie Sejmikowi Województwa (...) grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że Przewodniczący Sejmiku Województwa (...) nie przekazał w ciągu miesiąca skargi wnioskodawców z dnia 11 stycznia 2007 r. Odpowiadając na wniosek E. K. i J. K. w dniu 20 marca 2007 r. Przewodniczący Sejmiku Województwa (...) wyjaśnił, że w dniu 11 stycznia 2007 r. na biurze podawczym Kancelarii Sejmiku Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) wnioskodawcy złożyli skargę na uchwałę Sejmiku Województwa (...) z dnia (...) grudnia 2006 r. nr (...) . Przekazanie skargi i odpowiedzi na skargę wymagało podjęcia uchwały Sejmiku Województwa (...) na sesji sejmiku, które odbywają się cyklicznie w odstępach około miesiąca. Skarga wnioskodawców została błędnie zakwalifikowana jako pismo "do wiadomości" i nie była przedmiotem obrad Sejmiku w dniu (...) lutego 2007 r. W tej sytuacji nadanie prawidłowego biegu skardze nastąpiło na kolejnej sesji – w dniu (...) marca 2007 r. Wraz z odpowiedzią na wniosek o ukaranie grzywną organ przekazał w tym samym dniu, tj. (...) marca 2007 r. skargę E. K. i J. K. na uchwałę z dnia (...) grudnia 2006 r. nr (...) wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej ustawą) organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 powołanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Należy mieć na względzie, że wymierzenie grzywny w omawianym trybie jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy. W rozpatrywanej sprawie skargę wniesiono za pośrednictwem organu w dniu 11 stycznia 2007 r. W związku z tym, że ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę upływał w dniu 10 lutego 2007 r. w sobotę, za ostatni dzień terminu należało uznać poniedziałek 12 lutego 2007 r. (art. 83 § 2 ustawy). Natomiast organ wykonał ten obowiązek w dniu (...) marca 2007 r., a zatem przekroczył omawiany termin ponad miesiąc. Należy jednak mieć na względzie, że zasadniczym celem wymierzenia grzywny w omawianym trybie jest zdyscyplinowanie organu do wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy. Skoro organ wypełnił ten obowiązek, a opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę nie było znaczne Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny w warunkach przedmiotowej sprawy nie jest uzasadnione. Ponadto Sąd wziął pod uwagę specyfikę działania organu jakim jest Sejmik Województwa (...) , a w szczególności fakt, że przekazanie skargi wymaga uchwały tego organu, podjętej na sesji Sejmiku. Sesje te odbywają się cyklicznie raz w miesiącu, a zatem zachowanie terminu o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy w przypadku tak działającego organu może być utrudnione. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.