IV SO/Wa 32/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, , po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. L. od zarządzenia referendarza sądowego z 18 października 2016 r., sygn. akt IV SO/Wa 32/16, pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika bez rozpoznania postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego z dnia 18 października 2016 r. J. L. pismami z 28 czerwca 2016 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu J. L. nadesłał w dniu 21 lipca 2016 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF. W związku z brakiem wypełnienia ww. formularzu PPF rubryk oznaczonych numerami 3.1.-3.4., referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia powyższych rubryk formularza PPF w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy J. L. złoży do akt poprawiony formularz PPF wpisując w rubrykach dotyczących przedmiotu zaskarżenia (numery od 3.1. do 3.5.), że zaskarża działanie organu RP Skarbu Państwa, a skarżone czynności i decyzję zostały podane w skardze. Ponadto stwierdził, że sprawa dotyczy okradania obywatela z jego własności, złego stosowania prawa przez RP wobec strony oraz traktowania obywateli wg stanowisk nie wg praw i ustaw. W piśmie dołączonym do wniosku oświadczył, że skarży wydane decyzje i domaga się zwrotu własności i przywrócenia stanu poprzedniego, odszkodowania za minione lata, zapłacenia za używanie wraz z rekompensatą. Zarządzeniem z 18 października 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że nieokreślenie przedmiotu zaskarżenia uniemożliwia nadanie temu wnioskowi prawidłowego biegu. Od powyższego zarządzenia w ustawowym terminie J. L. złożył sprzeciw wskazując, iż wyraźnie napisał, że skarży wydane decyzję oraz powtarzając wcześniejszą argumentację. Zdaniem wnioskodawcy skoro inne sądy administracyjne przyznawały mu prawo pomocy w tej samej sytuacji, to również w niniejszym postępowaniu powinno mu zostać ono przyznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Stosownie do art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, który powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane wskazane na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 P.p.p.s.). Wzór urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określono w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.). Formularz ten wymaga m.in. wypełnienia rubryk od nr 3.1. do nr 3.6. dotyczących informacji o przedmiocie zaskarżenia. Zgodnie zaś z art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że J. L., mimo wezwania referendarza sądowego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku tego wniosku. J. L. w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego nie określił przedmiotu zaskarżenia, czym uniemożliwił nadanie prawidłowego biegu złożonemu przez siebie wnioskowi o przyznanie prawa pomocy. Nie można bowiem uznać za wystarczające wskazywanie przez wnioskodawcę, że skarży wydane decyzje bez określenia ich daty wydania, numeru zaskarżonej decyzji oraz organu administracji. Wpisanie Skarbu Państwa, który jest osobą prawną (art. 33 Kodeksu cywilnego), a nie organem administracji nie może świadczyć również o prawidłowości wypełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż referendarz sądowy prawidłowo ocenił, że wnioskodawca nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wypełnienie formularza w formie uniemożliwiającej nadanie mu prawidłowego biegu nie można bowiem uznać za prawidłowe uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 260 § 1 i 3 w zw. z art. 257 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.