IV SO/Wa 38/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o wymierzenie Staroście [...] grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi H. G. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. wymierzyć Staroście [...] grzywnę w kwocie 300 (trzysta) złotych, 2. zasądzić od Starosty [...] na rzecz H. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 29 sierpnia 2016 r. H. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Staroście [...] grzywny za nieprzekazanie w terminie jej skargi na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oznaczoną nr [...], zajętą pod drogę publiczną. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wyjaśnił, że postępowanie administracyjne dotyczące ustalenia odszkodowania za działkę było na etapie końcowym, dlatego nie przesłano w terminie akt sprawy. Organ podał, że w dniu 29 sierpnia 2016 r. ustalił na rzecz Skarżącej odszkodowanie i przesłał akta sprawy do Sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosowanie do art. 54 § 2 Ppsa organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. (art. 55 § 1 Ppsa). Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Należy podkreślić, że wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 Ppsa nie jest obligatoryjne, albowiem użycie przez ustawodawcę w powołanym przepisie słowa "może" oznacza, iż sąd winien nawet przy przekroczeniu terminu uwzględnić specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu sprawy. Z akt niniejszej sprawy, oraz sprawy o sygn. IV SAB/Wa 313/16 wynika, że skarga H. G. na bezczynność Starosty [...] wpłynęła do organu w dniu 27 maja 2016 r. (data prezentaty). Skarga zaś przekazana do Sądu w dniu 29 sierpnia 2016 r., przy czym odpowiedź na skargę została wniesiona w dniu 30 sierpnia 2016 r. Z powyższego wynika, że organ uchybił obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 Ppsa o ponad 3 miesiące. Wyjaśnić przy tym należy, że skoro ustawodawca posłużył się terminem "przekazuje (...) w terminie trzydziestu dni", wobec tego jest obowiązek obligatoryjny organu. Nie dochowując tego terminu organ musi liczyć się z tym, że strona może wystąpić z żądaniem wymierzenia organowi grzywny. Organ podnosi, że postępowanie administracyjne dotyczące ustalenia odszkodowania za działkę było na etapie końcowym, dlatego nie przesłano w terminie akt sprawy. W ocenie sądu nie jest to okoliczność, która uzasadniałaby odstąpienie od wymierzenia grzywny. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że po wniesieniu przez Skarżącą skargi na bezczynność, Starosta w piśmie z 31 maja 2016 r. poinformował strony postępowania o treści art. 10 K.p.a. Dopiero w piśmie z 15 lipca 2016 r. Wojewoda [...], w związku z zażaleniem Skarżącej na niezałatwienie sprawy w terminie, zwrócił się o nadesłanie akt sprawy. Nie było zatem przeszkód do wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 Ppsa w ustawowym terminie. Ponadto organ nie wyjaśnił, dlaczego nie mógł utworzyć akt zastępczych sprawy, ponadto zauważyć należy, że po wykonaniu ustawowego obowiązku w terminie zawsze istniała możliwość zwrócenia się do Sądu o wypożyczenie akt administracyjnych sprawy. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że w niniejszej sprawie uzasadnione jest wymierzenie organowi grzywny. Sąd uznał, że wystarczające w niniejszej sprawie jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 300 zł. Kwota ta mieści się w przedziale określonym w art. 154 § 6 Ppsa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 55 § 1 Ppsa należało orzec jak w sentencji.