IV SO/Wa 40/07

PostanowienieWSA w Warszawie2007-12-11

Skład orzekający: Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiającego wymierzenia grzywny organowi przysługuje zażalenie, czy skarga kasacyjna?
Ratio decidendi
Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Postanowienie to kończy odrębne postępowanie, a zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. na postanowienia kończące postępowanie przysługuje skarga kasacyjna. W związku z tym, wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie E. złożyło wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzekazanie skargi do sądu. WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 r. odmówił uwzględnienia tego wniosku. Stowarzyszenie złożyło zażalenie na to postanowienie, a WSA wezwał do uiszczenia wpisu sądowego. Stowarzyszenie złożyło kolejne zażalenie, kwestionując obowiązek uiszczenia wpisu. NSA uchylił zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, stwierdzając, że od postanowienia WSA przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie. WSA rozpoznał sprawę i postanowił odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie Stowarzyszenia E.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2007 r. sygn. akt IV SO/Wa 40/07 odmawiające uwzględnienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny w sprawie z wniosku Stowarzyszenia E. o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzekazanie skargi Stowarzyszenia E. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie ustalenia warunków prowadzenia robót dla przedsięwzięcia polegającego na budowie obwodnicy postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzekazanie skargi Stowarzyszenia E. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie ustalenia warunków prowadzenia robót dla przedsięwzięcia polegającego na budowie obwodnicy. Na powyższe postanowienie Sądu Stowarzyszenie E. w dniu 28 maja 2007 r. złożyło, zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. postanowieniu, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt IV SO/Wa 40/07 Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) oraz stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wezwał Stowarzyszenie E. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 27 kwietnia 2007 r., w kwocie 100 (sto) złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na powyższe zarządzenie, Stowarzyszenie E. w dniu 9 lipca 2007 r. złożyło do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie podnosząc m.in., że w sprawie wymierzenia grzywny organowi nie ma winy Stowarzyszenia i dlatego powinno być ono zwolnione od wpisu sądowego od zażalenia. Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt II OZ 768/07 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie stwierdzając, że od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2007 r. sygn. akt IV SO/Wa 40/07 odmawiającego wymierzenia grzywny przysługiwało uprawnienie wniesienia skargi kasacyjnej, nie zaś zażalenia, to tym samym wezwanie Przewodniczącego do uiszczenia przez skarżące Stowarzyszenie wpisu sądowego od wniesionego zażalenia było niepotrzebne. Stosownie bowiem do treści art. 222 P.p.s.a. nie żąda się opłat od pism, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest odrębnym postępowaniem, wszczynanym na wniosek skarżącego w przypadku niezastosowania się przez organ od obowiązku przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Rozstrzygnięcie w tej sprawie zapada w formie postanowienia kończącego postępowanie, na które stosownie do art. 173 § 1 P.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna, co wynika z powołanego przepisu i ustalonej linii orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak w postanowieniu NSA z dnia 1 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OSK 262/06). Nie wchodzi więc w rachubę zastosowanie art. 194 § 1 pkt 10 P.p.s.a. według którego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie wymierzenia grzywny przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przepis ten stosuje się bowiem do wydanych na podstawie art. 112 P.p.s.a. postanowień sądu wymierzających grzywnę w toku postępowania sądowego. W niniejszej sprawie Stowarzyszenie E. – postępując zgodnie z wadliwym pouczeniem zawartym w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2007 r. – wniosło zażalenie od powyższego postanowienia odmawiającego uwzględnienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny, które jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. (post. NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 383/04 niepubl.). Na marginesie stwierdzić należy, iż nawet gdyby Sąd potraktował wniesione zażalenie jako skargę kasacyjną, to i tak pismo to z racji niespełniania szczególnych wymagań, określonych w art. 175 i 176 P.p.s.a. podlegałoby odrzuceniu. Należy również zauważyć, iż błędne pouczenie przez Sąd o przysługującym środku zaskarżenia przedmiotowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2007 r. nie pozbawia strony prawa zaskarżenia tego postanowienia w drodze skargi kasacyjnej, odpowiadającej wymogom prawa. Wadliwe pouczenie przez Sąd o przysługującym stronie środku odwoławczym uprawnia ją bowiem do wniesienia w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (czyli w niniejszej sprawie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu zażalenia) wniosku o przywrócenie terminu, przy jednoczesnym wniesieniu skargi kasacyjnej, spełniającej wymogi określone w art. 175 i 176 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło