IV SO/Wa 40/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. w W. o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska z powodu nieprzekazania skargi z dnia 13 lutego 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Wnioskodawca Z. w W. pismem z dnia 13 lipca 2009 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "ppsa", z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, iż wniósł skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do sporządzenia przeglądu ekologicznego oddziaływania na środowisko Al. [...] w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Środowiska w ustawowym terminie. Pomimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa organ nie przekazał skargi i akt sprawy do sądu. W odpowiedzi organ poinformował, iż pismem z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] udzielił odpowiedzi na przedmiotową skargę, przepraszając za zwłokę, która była spowodowana nadmiarem prac realizowanych w Ministerstwie w związku z rozpatrywaniem dużej ilości spraw, jednocześnie wnosząc o odstąpienie od wymierzenia wnioskowanej grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ppsa. Wskazać należy, iż regulacja zawarta w art. 55 § 1 ppsa zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej co oznacza, iż wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. W tej sytuacji należy przyjąć, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ppsa oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty (podobnie J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 108). Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko to podziela. Jak wynika z akt sprawy, Minister Środowiska pismem z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] udzielił odpowiedzi na przedmiotową skargę, a dnia [...] lipca 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 1389/09) przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiedź na skargę. Skargę wraz z aktami sprawy organ nadesłał dnia [....] sierpnia 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 1389/09 - k.15), a więc przed terminem rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny. W związku z powyższym nie zachodzą już przeszkody w rozpoznaniu skargi Z. w W. i nie ma konieczności dyscyplinowania organu administracji. Wobec powyższego postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny stało się bezprzedmiotowe i dlatego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa należało je umorzyć.