IV SO/Wa 426/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Marian Wolanin (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. S. na orzeczenie Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia nr [...] w R. z dnia [...] grudnia 1972 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia do grupy inwalidztwa postanawia - odrzucić skargę. Skarżąca A. S. wniosła w dniu 26 października 2005 r. skargę na orzeczenie Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia nr [...] w R. z dnia [...] grudnia 1972 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia do grupy inwalidztwa. Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje administracyjne, określonego rodzaju postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a ponadto na bezczynność organów w powyższych przypadkach. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego. Zaskarżone orzeczenie Obwodowej Komisji Lekarskiej nie jest decyzją administracyjną, bądź innym aktem określonym w art. 3 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz stanowi prawnie określony dowód oceny stanu zdrowia dla potrzeb ustalenia prawa do renty, jako świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Zgodnie zaś z art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. f obecnie obowiązującej ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 137, poz. 887 ze zm.) orzekanie przez lekarzy orzeczników ZUS oraz komisje lekarskie ZUS dla potrzeb ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych należy do zakresu działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Według natomiast art. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ubezpieczenia społeczne obejmują ubezpieczenia rentowe, a zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych rodzaje świadczeń z ubezpieczeń społecznych, warunki nabywania prawa do nich oraz zasady i tryb ich przyznawania określają odrębne przepisy, do których należy ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j.: Dz. U. z 2004 r., nr 39, poz. 353 ze zm.) określająca warunki nabywania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 1 ust. 1 pkt 1 oraz art. 3 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych). Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych od decyzji ZUS w zakresie indywidualnych spraw dotyczących ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Przepis art. 1 k. p. c. stanowi przy tym, że k. p. c. normuje postępowanie sądowe m. in. w sprawach ze stosunków z zakresu ubezpieczeń społecznych, a zgodnie z przepisem art. 4778 § 1 k. p. c. do właściwości sądów okręgowych należą sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych. Uregulowanie to wskazuje, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, rozstrzyganych decyzją ZUS, właściwy jest sąd powszechny, co wyłącza właściwość sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, iż w sprawie objętej orzeczeniem Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia nr [...] w R. z dnia [...] grudnia 1972 r. nr [...], jako należącej do właściwości sądu powszechnego, nie jest właściwy, stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny. W sprawie ustalenia niezdolności do pracy dla potrzeb świadczenia rentowego strona może zatem wystąpić do właściwego oddziału ZUS oraz do sądu okręgowego ubezpieczeń społecznych, jako właściwych do rozstrzygania podniesionych w skardze zarzutów. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.