IV SO/Wa 448/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt IVSO/Wa 279/05 w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w przypadkach przewidzianych w ustawie (w Dziale VII), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W art. 271 - 273 wskazane są okoliczności, uzasadniające wznowienie. Zgodnie ze wskazanymi przepisami, można żądać wznowienia postępowania, jeżeli: 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania, 3) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, 4) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, 5) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy postawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m. in. wskazanie podstawy wznowienia i okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia (art. 279 ustawy). W niniejszej sprawie, skarżący pismem z dnia 17 listopada 2005r., złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt IVSO/Wa 279/05, wskazując za podstawę art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak twierdzi bowiem skarżący nie był on należycie reprezentowany w postępowaniu dotyczącym wydania powyższego postanowienia. Sąd, rozpatrując skargę o wznowienie postępowania, zobligowany jest - stosownie do treści art. 280 § 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zbadać, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. W niniejszej sprawie, przyjmując nawet, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie, należy stwierdzić, że skarga ta nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia, o którym mowa w art. 271 - 273 cytowanej ustawy. Skarżący powołując się na brak należytej reprezentacji nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących zaistnienie powyższego faktu. Należy bowiem wskazać, że skarżący wnosząc skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył ją osobiście, nie wnioskując przy tym o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powyższą skargę, zasadnie rozpoznał ją na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z § 3 cytowanego art. 58 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższego zatem za chybione należy uznać twierdzenie skarżącego o braku należytej reprezentacji. W konsekwencji należy stwierdzić, że jakkolwiek wnioskodawca formalnie powołał ustawową podstawę wznowienia, to jednak w rzeczywistości podstawa ta nie występuje. Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika tylko z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie określona podstawa wznowienia postępowania istnieje ( por. postanowienie SN z 28.10.1999r., II UKN 174/99, OSNP 2001, nr 4, poz. 133; postanowienie NSA z 3.06.2004r. OW 87/04, LEX nr 158967). Brak ustawowej podstawy wznowienia przesądza więc o obowiązku odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.