IV SO/Wa 478/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Naczelnej Rady Adwokackiej w W. w przedmiocie skargi na bezczynność organu samorządu adwokackiego postanawia odrzucić skargę W dniu [...] sierpnia 2005 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarga K. G., w której skarżący domaga się interwencji w sprawie nieudzielenia przez Naczelną Radę Adwokacką w W. odpowiedzi na jego pisma z dnia [...] czerwca 2005 r. i [...] lipca 2005 r. w sprawie skargi na Okręgową Radę Adwokacką w B. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2005 r. sygn. akt II SAB/Op 16/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przekazał skargę K. G. według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Pismo skarżącego z dnia [...] sierpnia 2005 r. zawierało w swej treści skargę na brak działania ze strony Naczelnej Rady Adwokackiej, w pierwszej kolejności zatem należało zbadać, czy takie nieustosunkowanie się przez ten podmiot do wniosku skarżącego jest bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy. Otóż należy wskazać, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają wyłącznie te uchwały organów samorządu adwokackiego, które mają znamiona decyzji administracyjnych (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 1989 r. publ. ONSA 1989/2/105). Ze względu na to, że żaden przepis ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) nie obliguje Naczelnej Rady Adwokackiej do wydania rozstrzygnięcia w drodze aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na skutek wniosku z jakim wystąpił skarżący, to brak jest przesłanek, by uznać, że organy samorządu adwokackiego uchylają się od wydania rozstrzygnięcia. Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że nieodniesienie się przez Naczelną Radę Adwokacką do przedmiotowego wniosku, nie jest działalnością z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądu administracyjnego i jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego nie podlega rozpoznaniu przez ten Sąd. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.