IV SO/Wa 48/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 10 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. w przedmiocie oddalenia powództwa przez Sąd Rejonowy [...] oraz Sąd Okręgowy w [...].w przedmiocie wypłaty wynagrodzenia za wykonana pracę przez biegłego sądowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14 czerwca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. P. Skarżąca podniosła, iż pozew o wypłacenie wynagrodzenia za czynności biegłego sądowego został oddalony przez Sąd Rejonowy w W. [...] Wydział Cywilny, a Sąd Okręgowy w [...]. [...] Wydział Cywilny – Odwoławczy podtrzymał zajęte stanowisko przez Sad Rejonowy w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącą do sprecyzowania skargi, pouczając jednocześnie o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Odpowiadając na ww. wezwanie skarżąca podtrzymała argumenty zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 184 zd. 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozpatrując przedmiotową sprawę, stwierdzić należy, że wniosek skarżącej, nie mieści się we wskazanej wyżej kategorii spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. W świetle obowiązujących przepisów brak jest podstaw do przyjęcia, że oddalenie powództwa przez sąd powszechny, miałoby podlegać weryfikacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Należy więc podkreślić, że skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi, poprzez wskazanie aktu administracyjnego, czynności bądź też bezczynności organu którego jej skarga dotyczy oraz podania tegoż organu. Odpowiedź skarżącej na wezwanie do sprecyzowania (pismo z dnia 27 czerwca 2006 r.) nie stanowi wykonania wezwania Sądu, ponieważ skarżąca nie wskazała jakiego organu dotyczy przedmiotowy wniosek. Skarżąca podnosi natomiast, że nie zostało jej wypłacone wynagrodzenie za sporządzenie opinii uzupełniającej, sporządzonej w związku z toczącym się postępowaniem karnym. Orzekanie w przedmiocie kosztów związanych z postępowaniem należy do prokuratora lub innego organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze (art. 626 a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego – Dz. U. Nr 87 poz. 555 ze zm.). Na postanowienie wydane w przedmiocie kosztów przysługuje zażalenie, które wnosi się do prokuratora nadrzędnego nad prokuratorem, który wydał postanowienie, albo do prokuratora właściwego do sprawowania nadzoru nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez inny organ. Jeżeli prokurator nie przychyli się do zażalenia, kieruje je do sądu powszechnego (karnego). Unormowanie zagadnienia orzekania w przedmiocie kosztów w ramach procedury karnej wraz ze wskazaniem drogi orzekania w tym przedmiocie przez właściwe sądy powszechne (a w przypadku wykorzystania środków zaskarżenia) wyklucza przyjęcie dopuszczalności drogi sądowej przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi