IV SO/Wa 51/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. S. o wymierzenie Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju grzywny za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie skargi z 27 maja 2015 r. na działanie Ministra Infrastruktury i Rozwoju wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. P. S. w dniu 28 września 2015 r. złożył do Sądu wniosek o wymierzenie Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) za nieprzekazanie do Sądu w terminie jego skargi z dnia 27 maja 2015 r. dotyczącej nieprawidłowego działania organu w sprawie dotyczącej udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 5 maja 2015 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju w piśmie z [...] października 2015 r. wniósł o nieuwzględnienie wniosku o ukaranie grzywną i podał, że w dniu 25 czerwca 2015 r., z zachowaniem ustawowego terminu, przekazał do Sądu skargę P. S. Skarżący w piśmie z dnia 22 października 2015 r. cofnął wniosek o ukaranie organu grzywną, zarzucając Sądowi przewlekłe postępowanie w sprawie z jego skargi dotyczącej nieprawidłowego działania organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Według art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, jednakże może on uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 64 § 3 powołanej ustawy, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw, które nakazywałyby uznać cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny za niedopuszczalne, było ono skuteczne i Sąd jest nim związany. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 powołanej ustawy, orzeczono jak sentencji postanowienia.