IV SO/Wa 52/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie z wniosku A. S. o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kompletu akt administracyjnych w sprawie ze skargi A. S. na pismo z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko zastępcy dyrektora [...] w Ministerstwie [...] postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. M. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 (słownie: dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Skarżący A. S. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Pismem z dnia 8 maja 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego K. M. pełnomocnikiem z urzędu dla A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r. oddalił wniosek skarżącego o wymierzenie Prezesowi Rady Ministrów grzywny. Na powyższe postanowienie w dniu 27 grudnia 2012 r., działający w imieniu skarżącego pełnomocnik, złożył zażalenie. W zażaleniu tym zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych. Oświadczył, iż koszty te nie zostały przez skarżącego pokryte w całości ani w części. Rozpoznając wniosek należy zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Przepis § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.