IV SO/Wa 52/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu kompletu akt sprawy w postaci pełnomocnictwa postanawia: oddalić wniosek. W piśmie z dnia 2 listopada 2015 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu kompletu akt sprawy w postaci: 1) pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu J. K., 2) oświadczenia o cofnięciu pełnomocnictwa, 3) pisma informującego organ o cofnięciu dotychczasowego pełnomocnictwa, 4) dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 5) dwóch dowodów nadania powyższych dokumentów, w sprawie jej skargi z dnia 1 września 2015 r. wniesionej na decyzję Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] o wydaniu wymienionej Spółce zezwolenia na przetwarzanie odpadów o kodzie 19 08 05 (ustabilizowane komunalne osady ściekowe), w P. przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Podnieść należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 powołanej ustawy, wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy, jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi w sprawie sądowoadministracyjnej wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym Sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi strony. Wskazać należy, że termin, o którym mowa we wskazanym art. 54 § 2 jest terminem o charakterze instrukcyjnym. Zatem samo uchybienie temu terminowi nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami administracyjnymi jest jedynie środkiem dyscyplinującym i kompensującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, str. 108). Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 powołanej ustawy, w terminie przewidzianym w tym przepisie. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 54 § 2 i art. 55 § 1 powołanej ustawy, dlatego też wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sądowych sprawy o sygnaturze IV SA/Wa 2956/15 wynika, że skarga [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. z dnia [...] września 2015 r. na decyzję Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu 2 września 2015 r. Natomiast Kolegium w dniu 28 września 2015 r. przekazało Sądowi skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Kolegium wykonało w terminie ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tym samym podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został zrealizowany. Jednakże w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi przypadek bezprzedmiotowości postępowania, bowiem wniosek Spółki był bezzasadny od chwili jego złożenia, zatem brak było podstaw do przyjęcia, że postępowanie sądowe z wniosku o wymierzenie organowi grzywny jest bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania zachodziłaby w sytuacji przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy i po złożeniu wniosku o ukaranie grzywną, ale przed wydaniem przez Sąd postanowienia, bowiem skoro istotą tego postępowania jest wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, to przekazanie tej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu wniosku o ukaranie grzywną powoduje, że postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe. Wyjaśnienia wymaga również, że postępowanie sądowoadministracyjne nie jest przedłużeniem postępowania administracyjnego, a Sąd nie stanowi kolejnej instancji załatwiającej sprawę administracyjną (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2014 r., I OSK 2576/12 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2007 r., IV SA/Wr 482/07 – dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Sąd administracyjny kontroluje jedynie legalność zaskarżonych decyzji administracyjnych, a stwierdziwszy, że nie są one zgodne z prawem uchyla je lub stwierdza ich nieważność, gdy zaś zaskarżona decyzja odpowiada prawu skargę oddala. Postępowanie sądowoadministracyjne jest nowym postępowaniem, po którego zakończeniu akta administracyjne są zwracane organowi administracji publicznej. Zatem, zgodnie z art. 37 § 1 in principio i art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od obowiązku dołączenia przy pierwszej czynności procesowej do akt sprawy pełnomocnictwa nie zwalnia fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w postępowaniu administracyjnym. Gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie z przedkładania pełnomocnictwa Sądowi w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych, to regulację taką w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi by niewątpliwie zawarł. Powoływanie się zatem w postępowaniu sądowoadministracyjnym na dokument pełnomocnictwa złożony w postępowaniu administracyjnym jest, w świetle jednoznacznej treści art. 37 § 1 zdanie pierwsze i art. 46 § 3 powołanej ustawy, nieuprawnione i również stanowi przesłankę do oddalenia wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 55 § 1 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.