IV SO/Wa 54/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 31 lipca 2017 r. w sprawie z wniosku Z. B. o wymierzenie grzywny Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższemu za nieprzekazanie skargi postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z 31 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek Z. B. o wymierzenie grzywny Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego za nieprzekazanie skargi. Powyższe postanowienie zostało doręczone wnioskodawcy 23 sierpnia 2017 r. (k.73). W piśmie z 8 września 2017 r. (złożonym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym) wnioskodawca wniósł zażalenie na postanowienie z 31 lipca 2017 r. oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając wniosek wskazał, że uchybił terminowi do wniesienia zażalenia z powodu pobytu w szpitalu oraz przysługującego mu zwolnienia lekarskiego. Do pisma dołączył zaświadczenie ze Szpitala Wojewódzkiego [...], z treści którego wynika, że wnioskodawca w okresie od 18-24 sierpnia 2017 r. przyjęty był na leczenie szpitalne. Zarządzeniem z 28 września 2017 r. wezwano wnioskodawcę do wskazania, w terminie 7 dni, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, jak również nadesłania zwolnienia lekarskiego na które powołuje się w piśmie z 8 września 2017 r. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie wnioskodawca oświadczył, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z 31 lipca 2017 r. ustanie "w połowie 2018" ze względu na pobyt w szpitalu w lipcu i kolejno w sierpniu 2017 r. Dodał, że kolejne terminy zgłoszenia się do szpitali zostały ustalone na styczeń i marzec 2018 r. W związku z tym wnioskodawca podniósł, że przysługuje mu zwolnienie lekarskie. Jednocześnie wniósł o powołanie biegłego "medyka" celem wystawienia takiej opinii o przysługującym zwolnieniu lekarskim w oparciu o karty informacyjne wystawione przez szpitale z zaleceniami o takie zwolnienie. Dodał, że z uwagi na to, że jest emerytem to szpital nie wystawi mu zwolnienia lekarskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej również jako "p.p.s.a."), sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniosek zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniona zostanie czynność, dla której był ustanowiony termin oraz zostanie uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2012 r. II GSK 1721/12, wskazane orzeczenie i orzeczenie powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 31 lipca 2017 r. został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu. Sąd stwierdził również, że skarżący wraz z przedmiotowym wnioskiem złożył zażalenie na postanowienie z 31 lipca 2017 r., a więc dokonał czynności, której terminowi uchybił. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia nie zasługuje jednak na uwzględnienie, albowiem wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby niedokonanie powyższej czynności procesowej w wyznaczonym terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym, o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329). W ocenie Sądu argumentacja wnioskodawcy dotycząca jego stanu zdrowia oraz pobyt na leczeniu szpitalnym, nie uprawdopodabnia braku winy w dochowaniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 31 lipca 2017 r. Z akt sprawy wynika, że postanowienie z 31 lipca 2017 r. zostało skutecznie doręczone 23 sierpnia 2017 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie zaskarżenia orzeczenia. Za bezsporne Sąd uznał, że Z. B. w okresie 18-24 sierpnia 2017 r. przebywał na leczeniu w Szpitalu Wojewódzkim [...] w [...] na Oddziale [...]. Okoliczność ta, w ocenie Sądu nie przesądza jednak, że uchybienie terminu było niezawinione. Nie zawsze i nie każda choroba strony stanowi uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi procesowemu. Co do zasady okolicznością wskazującą na brak winy jest taka niedyspozycja zdrowotna, która występuje nagle i jest na tyle poważna, że strona obiektywnie nie jest w stanie dokonać czynności procesowej w terminie i w dodatku nie jest możliwe posłużenie się inną osobą dla dokonania takiej czynności. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 94/13). Tymczasem, na co wskazał Z. B. w piśmie z 26 października 2017 r., leczenie szpitalne prowadzone jest od lipca 2017 r. i przybiera postać regularnych wizyt w placówce leczniczej. Dlatego, zdaniem Sądu, okoliczność ta nie uprawdopodobnia, że podczas biegu terminu do wniesienia zażalenia skarżący zmagał się z nagłą chorobą, która uniemożliwiała mu dbanie o swoje interesy i stanowiła przeszkodę w złożeniu zażalenia, np. niemożliwym było skorzystanie z pomocy osób trzecich. Z pola widzenia Sądu nie może umknąć fakt, że problemy zdrowotne, z którymi jak twierdzi wnioskodawca wciąż się zmaga, nie utrudniły mu złożenia rozpoznawanego wniosku czy dokonania innych czynności w sprawie. W świetle powyższego Sąd uznał, że Z. B. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 31 lipca 2017 r. i odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.