IV SO/Wa 55/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mleczarskiej "M." w G. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz Spółdzielni Mleczarskiej "M." w G. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 1 grudnia 2009 r. Spółdzielnia Mleczarska "M." z siedzibą w G., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r., w przedmiocie stwierdzenia przekroczenia terminu do wniesienia odwołania. W skardze złożono także wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. Skarżąca Spółdzielnia uiściła wpis sądowy w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego, podnosząc, iż w trybie autokontroli uwzględnił w całości żądanie strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej działalności uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i pkt 2 tego przepisu. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], Główny Inspektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone do Sądu postanowienie. W tej sytuacji przed wydaniem wyroku żądanie skargi zostało spełnione w całości, a zaskarżone rozstrzygnięcie zostało pozbawione bytu prawnego. Wobec tego, w ocenie Sądu, postępowanie w niniejszej sprawie stało się więc bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Stwierdzić należy, że zgodnie z art. 199 powołanej ustawy strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Okoliczność uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli skutkuje obowiązkiem zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 cyt. ustawy. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 powołanej ustawy zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego należy również zaliczyć wydatek poniesiony w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz kwota wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 cyt. ustawy.