IV SO/Wa 56/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. i Z.G. o wymierzenie Radzie Dzielnicy [...] W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi postanawia: - oddalić wniosek. W dniu 5 listopada 2009 r. wpłynęła do Sądu skarga T. i Z. G. na uchwałę Rady Dzielnicy [...] W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...], wydaną w trybie przepisów art. 229 pkt 3 k.p.a. Ponieważ skarga została złożona z pominięciem organu (skarżący wnieśli ją bezpośrednio do Sądu), Sąd pismem z dnia 17 listopada 2009 r. przekazał skargę organowi i zobowiązał organ do udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania jej do Sądu wraz z aktami administracyjnymi w terminie trzydziestu dni. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie powyższe doręczono Radzie Dzielnicy [...] W. w dniu 24 listopada 2009 r. W dniu 7 grudnia 2009 r. Rada dzielnicy [...] W. udzieliła odpowiedzi na skargę. Odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy wpłynęła do Sądu w dniu 9 grudnia 2009 r. Jednocześnie tę samą skargę skarżący skierowali bezpośrednio do organu (w dniu 30 listopada 2009 r.), umieszczając na niej informację "do wiadomości". Następnie w dniu 21 grudnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek T. i Z. G. o wymierzenie Radzie Dzielnicy [...] W. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z wniosku skarżących oraz pisma procesowego z dnia 25 listopada 2009 r. wynika, że zarzucają oni Radzie Dzielnicy [...] W. naruszenie obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 ustawy polegających na zwłoce w przyjęciu ich skargi na działalność organu oraz następnie – w zaniechaniu doręczenia odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na ten wniosek pełnomocnik Rady Dzielnicy [...] W.– radca prawny A.S. wniosła o jego oddalenie. Podkreśliła, że organ nie uchybił terminowi wykonania obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., skoro wezwanie Sądu otrzymał w dniu 23 listopada 2009r., a odpowiedź na skargę udzielił w dniu 7 grudnia 2009 r. i niezwłocznie nadał do Sądu. Ponadto stwierdziła, że zgodnie z przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a., organ zobowiązany jest do przesłania odpowiedzi na skargę do Sądu, a nie do skarżących. Tym samym wniosek o ukaranie grzywną Rady Dzielnicy [...], jako bezzasadny, powinien zostać oddalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek jako nieuzasadniony, podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 powołanej ustawy, Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Niewątpliwie grzywna o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni nie tylko funkcję dyscyplinującą, polegającą na przymuszeniu organu administracji publicznej grzywną do przesłania skargi, odpowiedzi na nią oraz akt sprawy, ale również represyjną za niedopełnienie tych czynności w terminie, znajdującą uzasadnienie w potrzebie ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Choć przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do Sądu, a nie do organu administracji publicznej, to jednak działanie Sądu jest w tym wypadku uzależnione od dokonania przez organ czynności wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Radzie Dzielnicy [...] nie można zarzucić niewykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ wywiązał się z tych obowiązków w sposób należyty, skoro odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi wpłynęła do Sądu niespełna miesiąc po wezwaniu organu o jej udzielenie. Na koniec wyjaśnić należy, że nieuzasadnione jest oczekiwanie skarżących na otrzymanie odpowiedzi na skargę od organu ją udzielającego. Z powołanych regulacji prawnych wynika bowiem, że organ przekazuje odpowiedź na skargę Sądowi, natomiast Sąd przesyła skargę stronom najpóźniej z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 55 p.p.s.a.