IV SO/Wa 6/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. M. o ukaranie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego grzywną z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi S. M. wraz z aktami sprawy, na bezczynność w udzieleniu odpowiedzi na jego skargę dotyczącą Dyrektora Biura Świadczeń Centrali KRUS postanawia: - oddalić wniosek W piśmie z dnia 8 listopada 2005 r. S.M. złożył wniosek o ukaranie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego grzywną z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jego skargi z dnia 29 września 2005 r. na bezczynność organu polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę z dnia 25 lipca 2005 r. dotyczącą działań Dyrektora Biura Świadczeń Centrali Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W.. We wniosku wskazano na złożenie w dniu 29 września 2005 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, lecz skarga ta do dnia 8 listopada 2005 r. nie została do Sądu dostarczona. Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Według zaś art. 55 §1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w wyznaczonym ustawą terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Z nadesłanej odpowiedzi pełnomocnika Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 7 grudnia 2005 r. na wniosek S. M. o ukaranie grzywną wynika, iż pismo wnioskodawcy z dnia 29 września 2005 r., w obliczu stanu spraw będących w toku, nie zostało potraktowane przez organ jako skarga na bezczynność w postępowaniu administracyjnym. Z przesłanych przez organ odpowiedzi na skargi kierowane przez wnioskodawcę do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wynika przy tym, iż S. M. domaga się wypłaty części uzupełniającej renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy zawieszonej decyzją Oddziału Regionalnego KRUS w W. z dnia [...] sierpnia 1998 r., a następnie decyzją tego organu z dnia [...] kwietnia 2003 r. Swoje żądanie wnioskodawca wiążę z wyrokiem Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...]. z dnia [...] lutego 2005 r. sygn. akt [...], którym uchylono wyrok w pkt 1 sądu pierwszej instancji w sprawie oraz decyzję KRUS z dnia [...] kwietnia 2003 r. w pkt. II dotyczącym zawieszenia 100% części uzupełniającej świadczenia, i w tym zakresie sprawę przekazano do ponownego rozpoznania Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Rolniczego. Po wyroku Sądu z dnia [...] lutego 2005 r. sygn. akt III [...] wydana została przez Oddział Regionalny KRUS w W. decyzja z dnia [...] maja 2005 r., po której S. M. formułował do KRUS skargi z dnia 4 maja, 10 maja, 10 czerwca i 25 lipca 2005 r., na które organ udzielił odpowiedzi odpowiednio, w pismach z dnia 3 czerwca, 23 czerwca i 5 września 2005 r. Także skarga wnioskodawcy z dnia 29 września 2005 r., adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jako skarga na bezczynność w udzieleniu przez KRUS odpowiedzi na skargę z dnia 25 lipca 2005 r., potraktowana została przez organ, jako kolejna skarga w sprawie, i dlatego organ udzielił na nią odpowiedzi skarżącemu w piśmie z dnia 17 października 2005 r., przedstawiając dotychczasowy przebieg sprawy oraz wskazując na oczekiwanie rozpatrzenia sprawy ze skargi wnioskodawcy na decyzję z dnia [...] maja 2005 r. do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...]. Przedmiotem dotychczasowych skarg wnioskodawcy, kierowanych do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, jest żądanie wypłaty części uzupełniającej renty rolniczej, jako świadczenia z ubezpieczenia społecznego rolników. Natomiast, w skardze z dnia 25 lipca 2005 r., wnioskodawca sformułował określone zarzuty wobec działań Dyrektora Biura Świadczeń Centrali KRUS. Sprawa renty rolniczej, jako świadczenia z ubezpieczenia społecznego rolników, została, jak dotychczas, rozstrzygnięta decyzją Oddziału Regionalnego KRUS w W. z dnia [...] maja 2005 r. i następnie zawisła przez Sądem Okręgowym - Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...]. Natomiast, na skargę wnioskodawcy z dnia 25 lipca 2005 r. organ udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 5 września 2005 r. Sprawy z ubezpieczenia społecznego rolników, rozstrzygane decyzją Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, ze zm.), należą do właściwości sądów pracy i ubezpieczeń społecznych. Nie należą zatem do właściwości sądu administracyjnego. Także skargi kierowane przez wnioskodawcę do KRUS w przedmiocie wypłaty części renty rolniczej, jako świadczenia z ubezpieczenia społecznego i udzielane na nie odpowiedzi organu, w świetle art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz bezczynność organów. Skarga wnioskodawcy z dnia 25 lipca 2005 r., jako skarga na działania Dyrektora Biura Świadczeń Centrali KRUS, wypełnia przesłanki określone w art. 227 KPA, według którego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z art. 237 §3 i art. 238 §1 KPA, formą załatwienia skargi z art. 227 KPA jest zawiadomienie skarżącego. Zawiadomienie to nie stanowi jednak rozstrzygnięcia określonego w art. 3 §2 pkt 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków skarżącego (art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego rozpatrywanie skarg na odpowiedzi organu udzielane na skargi określone w art. 227 KPA. Sąd administracyjny nie jest więc także właściwy do rozpatrywania skarg na bezczynność organu w udzieleniu odpowiedzi na skargi określone w art. 227 KPA. W związku z powyższym, brak jest podstaw do wymierzenia Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi, w ustawowym terminie, skargi wnioskodawcy z dnia 29 września 2005 r. dotyczącej bezczynności organu w rozpatrzeniu skargi wnioskodawcy z dnia 25 lipca 2005 r. na działania Dyrektora Biura Świadczeń Centrali KRUS. W uznaniu Sądu, wymierzenie organowi grzywny, określonej w art. 55 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, służy zdyscyplinowaniu organu w przekazaniu skargi skierowanej do sądu administracyjnego wraz z aktami, w sprawie należącej do właściwości sądu administracyjnego, określonej w art. 3 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wprawdzie oceny właściwości sądu administracyjnego do rozpatrzenia skargi dokonuje ten sąd, to jednak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, nie budzi wątpliwości brak właściwości sądu administracyjnego do rozpatrzenia skargi wnioskodawcy z dnia 29 września 2005 r.. Sąd nie może zatem wymierzyć organowi grzywny w sprawie nieprzekazania skargi w ustawowym terminie wraz z aktami sprawy, w której następnie okaże się, że nie jest właściwy do rozparzenia tej skargi. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.