IV SO/Wa 6/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2013 r. wniosku S. T. o wymierzenie grzywny Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie pisma postanawia: odrzucić wniosek. S. T. wniósł o wymierzenie grzywny Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", za nieprzekazanie WSA w Warszawie w terminie jego pisma z dnia 27 lutego 2012 r. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r. na podstawie art. 55 § 1 p. p. s. a. Sąd wymierzył Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych grzywnę w wysokości. 1.000 zł za nieprzekazanie WSA w Warszawie pisma z dnia 27 lutego 2012 r., akt sprawy i odpowiedzi na skargę. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 stycznia 2013 r. uchylił powyższe postanowienie WSA w Warszawie i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia NSA wskazał m. in., że stwierdzenie naruszenia przez Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych wymogu z art. 54 § 2 p. p. s. a. WSA w Warszawie powinien poprzedzić oceną, czy Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych jest organem w sensie ustrojowym lub funkcjonalnym, któremu zostały powierzone do wykonywania zadania z zakresu administracji publicznej obejmujące swym zakresem przedmiot "pisma", które nie zostało do Sądu przekazane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 54 § 1 p. p. s. a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p. p. s. a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p. p. s. a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 p. p. s. a. spoczywa na organie administracji publicznej w sensie ustrojowym oraz podmiotach, które z uwagi na nałożone na nie przepisami prawa administracyjnego kompetencje należy uznać za organy administracji w sensie funkcjonalnym. Skorzystanie z instytucji wskazanej w art. 55 § 1 p. p. s. a. musi zatem zostać poprzedzone ustaleniem, czy podmiot, któremu - zdaniem wnioskodawcy - należy wymierzyć grzywnę, był organem w powyższym znaczeniu. Zdaniem Sądu Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych nie jest organem administracji publicznej w sensie ustrojowym ani podmiotem, który z uwagi na nałożone na niego przepisami prawa administracyjnego kompetencje należy uznać za organ administracji w sensie funkcjonalnym. Pozycja ustrojowa Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych została określona w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Zgodnie z tym przepisem jest on sekretarzem stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, którym jest Minister Pracy i Polityki Społecznej (§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej; Dz. U. z 2011 r. nr 248, poz. 1485). Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych jest więc urzędnikiem (sekretarzem stanu) w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej (urzędzie obsługującym Ministra Pracy i Polityki Społecznej), zapewniającym obsługę Ministra Pracy i Polityki Społecznej (§ 1 załącznika do zarządzenia nr 68 Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 2012 r. w sprawie nadania statutu Ministerstwu Pracy i Polityki Społecznej; M. P. z 2012 r., poz. 590). Z powyższego wynika, że Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych w strukturze administracji publicznej nie jest organem administracji publicznej (w sensie ustrojowym). Nie jest on również organem administracji publicznej w sensie funkcjonalnym, ponieważ powszechnie obowiązujące przepisy prawa administracyjnego nie powierzyły mu do wykonywania zadań z zakresu administracji publicznej w formie określonej w art. 3 § 2 p. p. s. a. Z analizy przepisów ustawy wynika, że nie przewiduje ona władczych form działania Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych. Działania takie podmiot ten będzie mógł prowadzić dopiero od 1 stycznia 2015 r. w związku z wejściem w życie art. 33 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. nr 157, poz. 1241 ze zm.) i to jedynie w określonym w tej ustawie zakresie. Wobec uznania, że Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych nie jest organem administracji publicznej w sensie ustrojowym ani funkcjonalnym, wniosek o wymierzenie mu grzywny za nieprzekazanie pisma jest niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p. p. s. a. podlega odrzuceniu.