IV SO/Wa 69/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie rozpoznania sprawy postanawia: - ustanowić dla J. C. adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Wnioskiem z dnia 4 listopada 2013 r. J. C. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Z urzędu referendarzowi sądowemu wiadomo jest, że wnioskodawca jest osobą samotną i niepełnosprawną (informacje złożone do wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie IVSA/Wa 2464/13 i IVSO/Wa 57/13). Jedynym źródłem jego utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 905,73 zł miesięcznie. J. C. nie dysponuje oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o ustanowienie adwokata, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ocena okoliczności wynikających z załączonych przez skarżącego do sprawy IVSA/Wa 2464/13 i IVSO/Wa 57/13 dokumentów źródłowych i oświadczeń uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód, którym skarżący dysponuje, tj. 905,73 zł miesięcznie nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, dochód w wysokości nieco ponad 900 zł miesięcznie, może wystarczyć jedynie na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania. Biorąc przy tym pod uwagę, że J. C. nie ma ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, a ze względu na stan zdrowia niewątpliwe zmuszony jest ponosić dodatkowe wydatki, należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności niskie dochody, brak majątku oraz kłopoty zdrowotne, pozwala na stwierdzenie, że zasadne jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.