IV SO/Wa 7/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej D. R. o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia: zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz D. R. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. D. R., reprezentowana przez radcę prawnego M. T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie w przedmiocie stwierdzenia, że część nieruchomości ziemskiej D. nie podlegała przejęciu na cele reformy rolnej na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. nr 3, poz. 13 ze zm.). W skardze zawarto wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 200 zł. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przesyłając Sądowi skargę oraz akta sprawy poinformował, że decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się przedmiotowa decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2011 r. W piśmie z dnia 25 lutego 2011 r. skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do sprostowania uzasadnienia decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. w zakresie nazwiska osoby, której odebrano przedmiotową nieruchomość, gdyż była nią M. K., a nie - jak stwierdzono w decyzji - M. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", strony ponoszą koszty postępowania zgodnie ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p. p. s. a.) powinno skutkować obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą - na etapie wniesienia skargi - kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 p. p. s. a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach oraz koszty sądowe (art. 205 § 2 p. p. s. a.), do których zalicza się wpis od skargi (art. 211 i 212 § 1 p. p. s. a.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie innej niż określonej w lit. a i b tego punktu wynoszą 240 zł. Mając powyższe na uwadze oraz że skarżąca uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi, na podstawie art. 201 § 1 p. p. s. a. orzeczono jak w sentencji. Sąd nadmienia, iż wniosek o sprostowanie uzasadnienia decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. należy wnieść do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego; t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.).