IV SO/Wa 73/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 10 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej rozgraniczenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1) zwolnić Z. C. od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W dniu 29 maja 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek Z. C. złożony na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku Z. C. stwierdził także, że "wnosi skargę na firmę G.". Z nadesłanego kolejnego formularza PPF i załączonych dokumentów do sprawy wynika, że skarżący kwestionuje postępowanie rozgraniczeniowe. Wnioskodawca nie podał co prawda danych dotyczących sytuacji majątkowej, jednakże w podobnej, łączącej się z niniejszą sprawie - a być może dotyczącej tej samej kwestii, tj. postępowania rozgraniczeniowego, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SO/Wa 73/07, Z. C. podał, że ma mieszkanie o pow. 35 m- oraz otrzymuje rentę w wysokości 836,44 zł (715,44 zł netto) Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przepis art. 243 § 1 cyt. wyżej ustawi stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie skarżący, przed wszczęciem postępowania sądowego, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Należy stwierdzić, że sytuacja materialna skarżącego przemawia za uwzględnieniem jego wniosku. Należy uznać, że wnioskodawca wykazał, że poniesienie ewentualnych kosztów postępowania i ustanowienie pełnomocnika we własnym zakresie, przekracza jego możliwości finansowe. Ponadto za koniecznością ustanowienia pełnomocnika przemawia również fakt, że Z. C. w kierowanych do Sądu pismach ma problemy ze sprecyzowaniem przedmiotu zaskarżenia. W tej sytuacji pomoc profesjonalnego pełnomocnika, którego jak już wyżej wskazano, wnioskodawca nie jest w stanie ustanowić z własnych środków - wydaje się uzasadniona. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.