IV SO/Wa 79/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 16 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy prawnej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 września 2006 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) S. K. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądając nakazania Prezesowi NSA udzielenia mu pomocy prawnej poprzez ustanowienie adwokata z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 czerwca 2006 r. sygn. akt II SB/KR 48/04. Zdaniem skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydając w/w wyrok naruszył standardy państwa demokratycznego poprzez błędną wykładnię przepisów prawa. Dlatego też skarżący skierował do Prezesa NSA wniosek o udzielenia mu pomocy prawnej poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wobec tego, że postępowanie w przedmiocie tego wniosku nie zostało wszczęte, w ocenie skarżącego, Prezes NSA pozostaje w bezczynności, która polega na nierozpoznaniu wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu, co jednocześnie skutkuje uprawomocnieniem się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 184 zdanie 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W świetle obowiązującego prawa, uznając zatem skargę skierowaną do sądu administracyjnego w przedmiocie bezczynności Prezesa NSA w zakresie nierozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy prawnej . Mając powyższe na uwadze, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.