IV SO/Wa 8/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniosku M. H. o wymierzenie Radzie do Spraw Uchodźców grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. M. H. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 29 kwietnia 2015 r. wynika, że skarżący wraz z żoną i pięciorgiem małoletnich dzieci przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje siedmioosobowa rodzina pochodzą z pomocy socjalnej przyznawanej w ramach procedury uchodźczej. Łączna kwota otrzymywanych świadczeń wynosi 1.840 zł miesięcznie. Wnioskujący i osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym nie dysponują nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z akt sprawy wynika, że skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Przebywając wraz z rodziną w ośrodku dla cudzoziemców, znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że M. H. nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.