V SA 1044/03

WyrokWSA w Warszawie2004-03-31

Skład orzekający: Krystyna Madalińska-Urbaniak, Irena Kudiura, Czesław Zieliński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy opłata za wyłączność dystrybucji, uiszczona przez importera na rzecz eksportera po zawarciu aneksu do umowy dystrybucyjnej, stanowi element wartości celnej towarów importowanych w okresie obowiązywania tej umowy, nawet jeśli część dostaw miała miejsce przed zawarciem aneksu?
Ratio decidendi
Opłata za wyłączność dystrybucji, uiszczona przez importera na rzecz eksportera, stanowi element wartości transakcyjnej towarów w rozumieniu art. 23 § 1 Kodeksu celnego, ponieważ warunkuje ona możliwość sprzedaży towaru importerowi. W przypadku, gdy umowa dystrybucyjna została zmieniona aneksem przedłużającym okres jej obowiązywania i wprowadzającym opłatę za wyłączność, opłata ta, proporcjonalnie rozliczona do wartości dostaw, powinna być doliczona do wartości celnej towarów importowanych w okresie obowiązywania tej umowy, nawet jeśli część dostaw miała miejsce przed zawarciem aneksu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru. Organ celny pierwszej instancji oraz Dyrektor Izby Celnej uznali, że opłata w kwocie 50.000 USD, uiszczona przez importera (A. Sp. z o.o.) eksporterowi za prawo wyłącznej dystrybucji, stanowiła warunek sprzedaży towarów i powinna być doliczona do wartości celnej. Importer zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu celnego i sprzeczność ustaleń z materiałem dowodowym, argumentując, że opłata dotyczyła wyłączności dystrybucji w drugim roku umowy i nie warunkowała zakupu towarów, które zostały sprzedane przed zawarciem aneksu do umowy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę jako niezasadną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Kudiura, Sędzia NSA del. do WSA - Czesław Zieliński (spr.), Protokolant - Marianna Igielska, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę – Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego według dokumentu SAD z dnia [...].05.2000 r. nr [...] przez A. Sp. z o.o. w B., Dyrektor Urzędu Celnego [...] w W. objął procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzoną z N. partię rurek tracheostomijnych, stanowiących według umowy z eksporterem, M. w W., wyroby określone jako "produkty do urządzeń" (devices products). Wartość celna przedmiotu importu przyjęta została w deklarowanej w dokumencie SAD wysokości obejmującej jako jej składnik wartość (cenę) transakcyjną wynikającą z przedstawionej przy zgłoszeniu faktury eksportera oraz koszt transportu towaru, w sumie 360,05 DEM. Decyzją z dnia [...].12.2002 r. nr [...], wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2b Kodeksu celnego, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru, którą określił w skorygowanej (podwyższonej) wysokości, ustalonej przez doliczenie do deklarowanej wartości celnej proporcjonalnej do dostawy zgłoszonej [...].05.2000 r. części opłaty z tytułu importu tego rodzaju towarów, uiszczonej eksporterowi przez importera w kwocie 50.000 USD, ponad pierwotnie fakturowane ceny wynikające z rachunków eksportera przedstawionych przy zgłoszeniach celnych. Fakt uiszczenia przez importera powyższej opłaty ujawniony został w wyniku kontroli celnej przeprowadzonej u importera po przyjęciu przez organ celny zgłoszenia celnego z 15.05.2000 r. Organ celny pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że uiszczenie przez importera opłaty w kwocie 50.000 USD stanowiło warunek sprzedaży przez eksportera towarów z grupy "produktów do urządzeń", przewidziany w art. 23 § 9 Kodeksu celnego i uzasadniona jest dokonana korekta deklarowanej wartości celnej przedmiotu importu. Orzekając w sprawie na skutek odwołania importera Dyrektor Izby Celnej [...] w W. decyzją z dnia [...].02.2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].12.2002 r., podzielając stanowisko i argumentację przedstawione w uzasadnieniu decyzji tego organu. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. Sp. z o.o. wystąpiła z żądaniem uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] w W., zarzucając naruszenie przepisów art. 30 § 2 i § 3 pkt 2 Kodeksu celnego przez błędne zastosowanie, a ponadto sprzeczność ustaleń organu celnego z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Skarżąca podniosła, że – przedłużona aneksem z [...].01.2000 r. na dalszy roczny okres – pierwotna roczna umowa skarżącej z eksporterem z [...].10.1999 r., przyznająca jej prawo wyłączności dystrybucji importowanych przez nią towarów z grupy "produktów do urządzeń", nie przewidywała dodatkowej opłaty za wyłączność dystrybucji. Tego rodzaju opłata zastrzeżona została dopiero w aneksie przedłużającym umowę na dalszy roczny okres i jej świadczenie – zdaniem skarżącej – stanowiło zapłatę za prawo wyłączności w drugim roku obowiązywania umowy. Jednakże również w drugim roku wartość celna realizowanych w tym okresie dostaw nie podlegała zwiększeniu o stosowną część powyższej opłaty, gdyż jej uiszczenie – zdaniem skarżącej – nie stanowiło warunku "zakupu" towarów od eksportera. Tym bardziej opłaty tej – zdaniem skarżącej – nie można traktować jako warunku zakupu towarów, które sprzedane i dostarczone zostały jej przez eksportera przed zawarciem aneksu do umowy z [...].10.1999 r. i przed uiszczeniem opłaty. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył, co następuje. W myśl art. 85 § 1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Stosownie do zasady przewidzianej w art. 23 § 1 Kodeksu celnego, wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalona, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 tej ustawy. W niniejszej sprawie wartość celna przedmiotu importu określona została w przyjętym przez organ celny zgłoszeniu celnym w wysokości obejmującej zadeklarowane w tym dokumencie wartość (cenę) transakcyjną wynikającą z dołączonej do zgłoszenia faktury eksportera oraz koszty transportu. Z ustaleń dokonanych w wyniku późniejszej kontroli celnej przeprowadzonej u importera wynika, że w dniu [...].10.1999 r. zawarta została przez skarżącą z eksporterem na okres 1 roku umowa dotycząca importu przez skarżącą towarów określonych jako "produkty do urządzeń", określona jako umowa dystrybucyjna, która zmieniona została aneksem nr 1 tych podmiotów z [...].01.2000 r. Zmienione zostało postanowienie precyzujące "okres umowy" w ten sposób, że roczny okres obowiązywania umowy zastąpiono okresem dwuletnim. Ponadto wprowadzone zostało do umowy z [...].10.1999 r. dodatkowe postanowienie przewidujące powinność skarżącej zapłaty eksporterowi kwoty 50.000 USD za prawo do wyłącznej dystrybucji "produktów do urządzeń", przewidziane zarówno w pierwotnej rocznej umowie, jak i w dwuletniej umowie ukształtowanej aneksem z [...].01.2000 r. Treść aneksu, wobec braku odmiennego w nim postanowienia, uzasadnia ocenę, że ostatecznie w wyniku aneksu ukształtowana została między wymienionymi podmiotami dwuletnia umowa (na czas od [...].10.1999 r. do [...].10.2001 r.), przewidująca opłatę w kwocie 50.000 USD za prawo wyłącznej dystrybucji w odniesieniu do ogółu tego rodzaju produktów, stanowiących przedmiot wszelkich dostaw zrealizowanych przez eksportera w całym powyższym okresie 2 lat, a nie tylko dostaw wykonanych w okresie od daty aneksu z [...].01.2000 r. Oceny tej nie podważa okoliczność, że w dacie aneksu upłynęło już część okresu (prawie 4 miesiące) pierwotnej rocznej umowy z [...].10.1999 r. W przypadku bowiem zgodnej woli podmiotów długoterminowej umowy, dopuszczalne jest dokonanie jej zmiany w zakresie należnego sprzedawcy (eksporterowi) od kupującego (importera) ekwiwalentu, także w odniesieniu do dostaw towaru wykonanych przed zmianą umowy. Ubocznie wskazać należy, że w niniejszej sprawie dostawa towaru objęta zgłoszeniem celnym z [...].05.2000 r. wykonana została po dacie aneksu zmieniającego umowę z [...].10.1999 r. Nie może odnieść skutku zarzut skarżącej, że omawiana opłata nie stanowiła warunku sprzedaży towaru skarżącej przez eksportera. Proporcjonalna do fakturowanej wartości konkretnej dostawy (zrealizowanej w okresie obowiązywania umowy) część opłaty za wyłączność dystrybucji, łącznie z należnością określoną przez eksportera w przedstawionym przy zgłoszeniu rachunku z tytułu sprzedaży towaru skarżącej na warunkach przewidzianych umową (z zastrzeżeniem prawa skarżącej jako kupującego do wyłącznej dystrybucji) stanowiła bowiem cenę (wartość) transakcyjną w rozumieniu art. 23 § 1 Kodeksu celnego, którą będąc powinnym świadczeniem wzajemnym importera, z istoty swej warunkowała możliwość sprzedaży towaru importerowi. Znajduje to potwierdzenie także w treści postanowienia ust. 8.2 umowy z [...].10.1999 r., uzależniającego jej przedłużenie od spełnienia przez importera wszystkich przewidzianych w niej obowiązków, zatem także obowiązku opłaty z tytułu wyłączności dystrybucji. W świetle powyższych ustaleń nie budzi zastrzeżeń dokonana przez organy celne korekta wartości celnej przez jej zwiększenie z tytułu omawianej opłaty, rozliczonej proporcjonalnie do wartości towarów odprawionych w okresie od [...].11.1999 r. do [...].09.2001 r. objętym umową z [...].10.1999 r. W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), należało oddalić skargę jako niezasadną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło