V SA 1091/03

PostanowienieWSA w Warszawie2004-07-07

Skład orzekający: Małgorzata Pocztarek, Maria Werpachowska, Joanna Kube

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego po upływie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 PPSA, podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie najpóźniej 10 lutego 2003 r., a termin 30 dni na wniesienie skargi upłynął 12 marca 2003 r. Skarga została wniesiona 15 marca 2003 r., co skutkuje jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Prezydent odmówił W.M. zameldowania na pobyt stały. Wojewoda postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, wskazując na przekroczenie 14-dniowego terminu. Skarżący złożył skargę do sądu administracyjnego na postanowienie Wojewody, kwestionując uchybienie terminu. Sąd rozpoznał sprawę na podstawie przepisów PPSA, ustalając, że skarga została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Sędzia WSA Maria Werpachowska (spraw.), Asesor WSA Joanna Kube, Protokolant Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę Stan sprawy przedstawiał się następująco. Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...]wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji i dowodach osobistych /Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 tekst jednolity/ odmówił W.M. zameldowania na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w W. Decyzję doręczono skarżącemu 13 grudnia 2002 r. (d: zwrotne poświadczenie odbioru w aktach administracyjnych k-74), zaś odwołanie od niej Pan W.M. złożył 8 stycznia 2003 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...]wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że decyzja Prezydenta W., którą wnioskodawca otrzymał 13 grudnia 2002 r., zawierała pouczenie o możliwości złożenia odwołania do Wojewody [...] w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej stronie. Termin ten upłynął 27 grudnia 2002 r., zatem odwołanie zostało wniesione z uchybieniem tego terminu - bowiem 8 stycznia 2003 r. Postanowienie to skarżący otrzymał 10 lutego 2003 r., co potwierdza data stempla poczty na zwrotnym poświadczeniu odbioru (d: zwrotne poświadczenie odbioru w aktach sprawy). Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Pan W. M. złożył osobiście w biurze podawczym 15 marca 2003 r. Na rozprawie wyjaśnił, że skarży postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] lutego 2003 r. Przyznał też, że postanowienie to otrzymał najpóźniej 10 lutego 2004 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego Sądu znajduje się siedziba Wojewody [...]- art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zwanej dalej ppsa/. Pierwszą kwestią do rozważenia w sprawie było ustalenie, czy skargę złożono w terminie. Wniesiona ona została 15 marca 2003 r., gdy obowiązywała jeszcze ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm./ Zgodnie z art. 35 ust. 1 powołanej ustawy skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w innych przypadkach w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu aktu lub innej czynności organu uzasadniającej wniesienie skargi. Podobnej treści unormowanie zawiera przepis art. 53 § 1 ustawy ppsa. Stanowi on, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wynika stąd, że obie ustawy wyznaczały dla skuteczności czynności procesowej, jaką jest wniesienie skargi, zachowanie 30 dniowego terminu do jej dokonania. Skarżący przyznał, że zaskarżone postanowienie otrzymał najpóźniej 10 lutego 2003 r., zatem trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął 12 marca 2003 r., a skargę wniósł osobiście 15 marca 2003 r. Skoro skarga została wniesiona po upływie terminu to zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 2 ppsa podlega ona odrzuceniu. W świetle poczynionych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 ppsa i art. 35 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło