V SA 1123/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędziowie NSA Maria Myślińska, Janusz Zajda (spr.), Protokolant Marianna Igielska, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2002r. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2002 r. [...] w przedmiocie wiążącej Informacji Taryfowej; p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania Postanowieniem z [...] grudnia 2002 r., wydanym w sprawie sygn. akt V SA 3520/02, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę [...] S.A. w [...] na decyzję Ministra Finansów z [...] października 2002 r. nr [...], wobec nieuiszczenia stałego wpisu sądowego od skargi przez będącego radcą prawnym pełnomocnika strony. W skardze z [...] stycznia 2003 r. [...] S.A. w [...] domagał się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem z 18 grudnia 2002 r. oraz uchylenia decyzji Ministra Finansów z [...] października 2002 r. Za takim rozstrzygnięciem przemawiają - zdaniem skarżącego - podstawy wznowienia z art. 403 § 2 Kpc w zw. z art. 58 i 59 ustawy z 11 05 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, to jest ujawnienie się okoliczności faktycznych, które miałyby wpływ na wynik sprawy, a z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wyjaśnił, że pełnomocnik K. wysyłając skargę do NSA w Warszawie dołączył do niej znak opłaty sądowej. Fakt ten potwierdza wezwanie skarżącego przez Sąd - pismem z [...] listopada 2002 r. - do nadesłania wyciągu z KRS i odpisu umowy spółki. Okoliczność, że znak nie został przyklejony do pisma a jedynie przypięty spinaczem, nie może stanowić podstawy odrzucenia skargi. Pełnomocnik Ministra Finansów pozostawił skargę do uznania Sądu. [protokół rozprawy k. 30] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 103 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1270], w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wznowienia postępowania, stosownie do przepisu art. 273 2 powołanej j.w, można żądać m.in. w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Na tę podstawę wznowienia [uprzednio art. 403 § 2 Kpc w zw. z art. 59 ustawy z 11 05 1995 r. o NSA] powołała się strona. Rozpoznanie zasadności podstaw skargi o wznowienie postępowania następuje wyłącznie na rozprawie [v. postanowienie SN z 26 03 1999 r., III AO 5/99, OSNP 2000/14/-564]. W zakresie badania podstaw wznowienia na posiedzeniu niejawnym mieści się jedynie stwierdzenie, czy skarżący wskazuje podstawę wznowienia i czy odpowiada ona jednej z podanych w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia, nie zaś, czy podstawa ta rzeczywiście istnieje. Taka sytuacja w sprawie miała miejsce, bowiem [...] S.A. w [...] w terminie określonym w art. 277 Psa wniósł skargę o wznowienie postępowania z powołaniem się na podstawę restytucyjną z art. 273 § 2 Psa. Samo sformułowanie w skardze o wznowienie postępowania zarzutów w sposób odpowiadający ustawowo określonym podstawom, które uzasadniają wznowienie postępowania, nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie, jeżeli na rozprawie sąd stwierdzi, że przytoczone zarzuty okazały się bezzasadne. Skarżący nie wskazał żadnej okoliczności faktycznej lub środka dowodowego, które istniały w dacie postanowienia z [...] grudnia 2002 r., a z których nie mógł skorzystać w prawomocnie zakończonym postępowaniu sądowym. Na skardze strony z [...] listopada 2002 r. brak jest jakichkolwiek śladów dołączenia do niej znaku uiszczenia stałej opłaty sądowej. Brak jest także wzmianki w treści środka prawnego, iż wymóg zapłaty wpisu został dopełniony. Nie jest dowodem uiszczenia opłaty wezwanie pełnomocnika skarżącego do nadesłania odpisu umowy Spółki oraz wyciągu z KRS-u. Na posiedzeniu w dniu [...] listopada 2002 r. Przewodniczący Wydziału jednocześnie zarządził wezwanie strony do nadesłania powyższych dokumentów, m.in. w celu ustalenia prawidłowej reprezentacji K., a także skierowanie sprawy na posiedzenie niejawne, celem podjęcia decyzji w związku z wpisem stałym, [zarządzenie k. 1] Brak stałej opłaty została zatem zauważony już w chwili wpływu sprawy do Sądu. Skarga, która opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, ale podstawa ta nie jest merytorycznie uprawniona, podlega odrzuceniu [art. 281 Psa].