V SA 1456/03

WyrokWSA w Warszawie2004-05-11

Skład orzekający: Barbara Mleczko-Jabłońska, Irena Kudiura, Czesław Zieliński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy może wydać decyzję na niekorzyść strony odwołującej się, jeśli decyzja organu pierwszej instancji była dla niej korzystna, a nie naruszała rażąco prawa lub interesu społecznego?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że decyzja organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo lub interes społeczny. W przypadku, gdy decyzja organu pierwszej instancji była korzystna dla importera (nie wliczała odsetek do wartości celnej) i nie naruszała rażąco prawa, organ odwoławczy nie mógł jej wzruszyć w celu zwiększenia wartości celnej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zgłoszenia celnego partii podzespołów do produkcji telewizorów. Organ celny pierwszej instancji uznał zgłoszenie za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej, doliczając opłaty licencyjne. Dyrektor Izby Celnej uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na potrzebę oceny odsetek jako ewentualnego składnika wartości celnej. Po ponownym rozpatrzeniu organ pierwszej instancji doliczył odsetki, a Dyrektor Izby Celnej utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do sądu, kwestionując wliczenie opłat licencyjnych i odsetek do wartości celnej.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2003 r. oraz poprzedzające ją decyzje organów celnych, zasądził od Dyrektora Izby Celnej koszty postępowania i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Irena Kudiura, Sędzia NSA del. do WSA - Czesław Zieliński (spr.), Protokolant - Edyta Jankowska, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004 r. sprawy ze skargi L. M. Sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] października 2002 r. nr [...] oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz L. M. Sp. z o.o. w M. kwotę 260 zł (dwieście sześćdziesiąt zł) tytułem kosztów postępowania sądowego, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez [...] Sp. z o.o. według dokumentu SAD z dnia [...].11.1999 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w [...] objął procedurą dopuszczenia do obrotu partię sprowadzonych z [...] podzespołów do produkcji telewizorów. Wartość celna przedmiotu importu określona została w zgłoszeniu w wysokości odpowiadającej wartości transakcyjnej w kwocie 36.432,70 DEM, wynikającej z przedstawionej przy zgłoszeniu celnym faktury koreańskiego eksportera z dnia [...].10.1999 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...].04.2002 r. nr [...] wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 lit. a Kodeksu celnego, Dyrektor Urzędu Celnego w [...] uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej i długu celnego i orzekając w tej części określił kwotę długu od wartości celnej w skorygowanej (podwyższonej) wysokości, przez doliczenie do deklarowanej wartości transakcyjnej proporcjonalnych części opłaty wstępnej za ujawnienie technologii i opłaty licencyjnej (746,28 DEM + 599,49 DEM) świadczonych przez importera na rzecz kontrahenta zagranicznego jako licencjodawcy na podstawie umowy licencyjnej i pomocy technicznej uprawniającej importera do wytwarzania, produkcji, użytkowania i sprzedaży licencjonowanych produktów obejmujących analogowe telewizory kolorowe. Orzekając w sprawie na skutek odwołania importera Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...].08.2002 r. nr [...] uchylił decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].04.2002 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, ze względu na pominięcie w decyzji pierwszej instancji, jako ewentualnego dalszego – zdaniem organu odwoławczego – składnika wartości celnej, należnych eksporterowi odsetek w kwocie 667,93 DEM z tytułu przedłużonego terminu płatności przez skarżącą jego należności. W tym zakresie organ odwoławczy wskazał na potrzebę oceny "w kontekście przepisu art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego". Orzekając ponownie organ pierwszej instancji, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...], decyzją z dnia [...].10.2002 r. nr [...] dokonał korekty zgłoszenia celnego określając dług celny od podwyższonej wartości celnej towaru, przez doliczenie do deklarowanej wartości transakcyjnej – poza wskazanymi wyżej opłatami z tytułu umowy licencyjnej – odsetek w kwocie 667,93 DEM. Decyzją z dnia [...].03.2003 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania importera, utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. podzielając stanowisko i argumentację tego organu przedstawione w uzasadnieniu jego rozstrzygnięcia, w szczególności, że w sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączenia odsetek z wartości celnej, przewidziane w art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego. W skardze wniesionej w dniu [...].04.2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka [...] wystąpiła z żądaniem uchylenia decyzji obu instancji z dnia [...].03.2003 r. i z [...].10.2002 r. zarzucając naruszenie postanowień: – art. 2, art. 7, art. 84, art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, – art. 23 § 1 i § 9, art. 29 § 1 i § 9, art.. 30 § 1 pkt 3, art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego, – art. 120-123, art. 180, art. 187, art. 188, art. 191, art. 192, art. 210 i art. 234 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego. Skarżąca podniosła, że opłaty z tytułu umowy licencyjnej nie stanowiły warunku sprzedaży towaru przez eksportera i nie podlegały wliczeniu do wartości celnej. To samo – zdaniem skarżącej – dotyczy składnika wartości celnej w postaci odsetek, gdyż według niej zachodziły w sprawie przesłanki z art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego, wyłączając dopuszczalność wliczenia odsetek do wartości celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje. W myśl art. 234 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny. W niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].08.2002 r. i w jej konsekwencji także późniejsze decyzje organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. i Dyrektora Izby Celnej z [...].03.2003 r. wydane zostały z naruszeniem powołanego przepisu art. 234 Ordynacji podatkowej. W sprawie rozpoznanej decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].08.2002r., przedmiotem zaskarżenia odwołaniem importera była bowiem decyzja organu celnego pierwszej instancji z [...].04.2002 r., określająca wartość celną towaru bez wliczenia do niej odsetek należnych importerowi z tytułu przedłożonego terminu płatności jego należności z tytułu eksportu i niezaliczenie odsetek do składników wartości celnej towaru, korzystne dla importera, nie mogło w myśl art. 234 Ordynacji podatkowej stanowić podstawy wzruszenia decyzji z [...].04.2002 r., w celu otwarcia drogi do zwiększenia wartości celnej o kwotę odsetek. Niezaliczenie do wartości celnej towaru odsetek nie czyniło bowiem tej decyzji rozstrzygnięciem rażąco naruszającym prawo lub interes społeczny w rozumieniu art. 234 Ordynacji podatkowej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...].08.2002r. W związku z zarzutem skarżącej kwestionującym wliczenie do wartości celnej opłat z tytułu umowy licencyjnej wskazać należy, że opłaty tego rodzaju wchodzą do wartości celnej towaru z mocy art. 30 § 1 pkt 3 Kodeksu celnego, gdy stanowią warunek sprzedaży towaru importerowi. W niniejszej sprawie omawiane opłaty stanowiły taki warunek, jako że umowa licencyjna zastrzegała wyraźnie, że jedynie w przypadku istnienia tego aktu importer zachowuje prawo do nabycia towaru, jego użycia do finalnej produkcji, użytkowania i dalszej sprzedaży i stanowisko organów celnych w tym zakresie nie nasuwa zastrzeżeń. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło