V SA 1645/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Urszula Raczkiewicz (spr.), Sędzia NSA del. do WSA - Ewa Jóźków, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Protokolant - Marianna Igielska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania celnego - skargę oddala - W toku postępowania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W., wszczętego z urzędu postanowieniem z dn. [...].10.2002r. w sprawie zbadania prawidłowości zgłoszenia celnego nr SAD [...] z dn. [...].12.1999 r. w zakresie wartości celnej sprowadzonych przez J. Sp. z o.o. w W. na polski obszar celny farmaceutyków, wymieniona spółka wniosła pismem z dn. [...].11.2002r. o wystąpienie do Światowej Organizacji Celnej (WCO) o uzyskanie opinii co do wpływu upustów przyznawanych importerowi po dniu dokonania zgłoszenia celnego, na wartość celną importowanego towaru. Zdaniem importera kwestia wpływu udzielonego po zgłoszeniu celnym upustu na wartość celną towaru stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § pkt 2 Ordynacji podatkowej i uzasadnia zawieszenie postępowania do czasu uzyskania w tej kwestii wspomnianej wyżej opinii. Postanowieniem z dn. [...].11.2002r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił zawieszenia postępowania celnego. Po rozpatrzeniu zażalenia spółki Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dn. [...].03.2003r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Organy obu instancji uznały, że przedstawiona kwestia nie stanowi zagadnienia wstępnego, które wymagałoby rozstrzygnięcia przez inny organ i nie uzasadnia zawieszenia postępowania celnego. W skardze na powyższe postanowienie spółka wniosła o uchylenie w/w postanowień organów obu instancji i zarzuciła naruszenie: - przepisów art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 201 § 1 pkt 2, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 219 o.p. - przepisu art.91 ust.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - postanowień art. III lit. d oraz lit. g Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzonej w Brukseli dnia 15 grudnia 1950r ( Dz. U. z 1978r., Nr 11, poz. 43) a także postanowień pkt. 2 i 3 załącznika II Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Dz.U. z 1995 r., Nr 98, poz. 483 ze zm.) Skarżąca wyraziła pogląd, że zagadnieniem wstępnym w sprawie celnej jest przesądzenie, czy upusty (rabaty) przyznawane przez eksportera po dniu dokonania zgłoszenia celnego powinny być uwzględniane przy ustalaniu wartości celnej towaru oraz, że organem właściwym do rozstrzygnięcia tego zagadnienia jest Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w motywach zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec tego, że w sprawie niniejszej skarga została wniesiona przed dniem 1.01.2004 r. a postępowanie nie zostało przed tym dniem zakończone, to stosownie do art. 97 ustawy z dn. 30.08.2003r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z zm.) właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sąd ten sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej między innymi przez orzekanie w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie (art. 3 § 1 i § 2 pkt.2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). W myśl art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art.262 Kodeksu celnego, organ administracji zawiesza postępowanie celne ,gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne, w rozumieniu powyższych przepisów zachodzi zatem ,gdy w ramach przedmiotu sprawy administracyjnej występuje jako jej element kwestia, której uprzednie rozpoznanie warunkuje możliwość rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, gdy równocześnie do rozpoznania tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpatrujący sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Powoływane przez skarżącą postanowienia art. III lit. d i g konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej przewidują jako funkcje Rady udzielanie zaleceń w celu zapewnienia jednolitości w interpretacji i stosowaniu m. in. Konwencji w sprawie wartości celnej towarów oraz udzielanie z własnej inicjatywy lub na prośbę zainteresowanych rządów informacji lub porad w sprawach celnych oraz udzielanie zaleceń w tym zakresie. Są to kompetencje Rady ujęte w formie zaleceń, informacji i porad i nie wynika z tych postanowień norma prawna, która ocenę takiej kwestii, jak wpływ udzielonej przez eksportera zniżki wartości (ceny) transakcyjnej towaru na wartość celną, rezerwowałaby dla Rady i wyłączałaby w tym zakresie właściwość krajowych organów celnych. Dotyczy to również powołanych przez skarżącą postanowień ust. 2 i 3 zał. II Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, które określają funkcje Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO), również ujęte w formie możliwości konsultowania zagadnień związanych z ustalaniem wartości celnej, dostarczania informacji i wydawania opinii doradczych w tym zakresie. Również z tych postanowień nie wynika norma prawna ,która w zakresie obejmującym rozstrzygnięcie co do skutków zniżki ceny towaru w odniesieniu do jego wartości celnej, wyłączałaby właściwość krajowych organów celnych i właściwym w tym przedmiocie czyniła Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej. Konkludując należy stwierdzić, że wpływ zniżki celnej na wartość celną towaru nie stanowił w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego i nie zachodziła w sprawie podstawa do zawieszenia postępowania celnego. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, co ma ten skutek, iż skarga podlega na mocy art. 151 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) oddaleniu.