V SA 1844/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędzia NSA del. do WSA - Czesław Zieliński (spr.), Asesor WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę - Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez M. Sp. z o.o. w L. według dokumentu SAD z dnia [...].03.2001 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w W. objął procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzoną z [...] partię leków, przyjmując deklarowaną wartość celną towaru w wysokości odpowiadającej wartości (cenie) transakcyjnej w kwocie 403.623 [...] wynikającej z przedstawionej przy zgłoszeniu celnym faktury z [...].03.2001 r. nr [...], wystawionej przez [...] eksportera, M. w [...]. Decyzją z dnia [...].12.2002 r. nr [...], wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2b Kodeksu celnego, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru i orzekając w tej części dokonał korekty deklarowanej wartości celnej przez jej obniżenie o kwotę 61.247,87 [...] przyznaną importerowi przez eksportera notą z [...].05.2001 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający wykazał, że po przyjęciu zgłoszenia celnego, w wyniku późniejszej kontroli celnej u importera ujawniono, że wartość (cena) transakcyjna określona w fakturze przedstawionej przy zgłoszeniu celnym uiszczona została przez importera w wysokości obniżonej o kwotę oznaczoną w powyższej nocie, przyznaną mu przez eksportera tytułem "upustu" ceny na podstawie zawartej przez te podmioty umowy o współpracy z [...].01.2001 r., dotyczącej według jej brzmienia w § 1 dystrybucji towarów eksportera na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i innych uzgodnionych krajów. Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...].04.2003 r. nr [...] uchylił decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].12.2002 r. w części dotyczącej wartości celnej towaru, którą określił w wysokości deklarowanej w dokumencie SAD wartości pomniejszonej o 8% na podstawie powołanej umowy o współpracy, przewidującej w § 6 ust. 3 premię finansową dla importera w wysokości 8% wartości sprzedanych towarów z dostaw [...] eksportera, gdy sprzedaż w danym miesiącu przekroczy 200.000 [...]. Według organu odwoławczego premia ta stanowiła w istocie zniżkę (upust) zafakturowanej ceny towaru. Decyzję organu celnego pierwszej instancji w pozostałej części Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy. W skardze wniesionej w dniu 13.05.2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka M. wniosła o uchylenie decyzji organów celnych obu instancji zarzucając rażące naruszenie: – "zasady państwa prawa" oraz zasady praworządności wynikających z art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, – "zasady zaufania obywateli wobec organów państwa", – przepisów art. 23 § 1 i 9 oraz art. 85 § 1 Kodeksu celnego przez błędną ich wykładnię, – przepisów art. 120-123, art. 187 i art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej przez niewyczerpujące zebranie i ocenę materiału dowodowego i brak dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Według skarżącej, otrzymana premia finansowa w świetle treści umowy zawartej z eksporterem, nie pozostawała w ogóle w związku z "zakupem towarów importowanych", lecz stanowiła wynagrodzenie za sprzedaż (dystrybucję) otrzymanych od eksportera towarów i nie może być uznana przez organy celne za rabat czy upust ceny. Odmienna ocena organów celnych, zdaniem skarżącej, dokonana została z naruszeniem powołanych przepisów prawa materialnego i przepisów procesowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje. W myśl art. 85 § 1 Kodeksu celnego, należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Stosownie do zasady przewidzianej w art. 23 § 1 Kodeksu celnego, wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 tej ustawy. W niniejszej sprawie wartość celna przedmiotu importu zadeklarowana została, w przyjętym przez organ celny zgłoszeniu celnym, w wysokości odpowiadającej wartości (cenie) transakcyjnej określonej w fakturze eksportera przedstawionej przy zgłoszeniu. W wyniku późniejszej kontroli celnej przeprowadzonej u importera ujawniona została zawarta przez niego z eksporterem umowa z [...].01.2001 r., stanowiąca o dystrybucji towarów i premiach finansowych dla importera w wysokości 8% wartości sprzedanych przez niego towarów, jeżeli sprzedaż w danym miesiącu przekroczy kwotę 200.000 [...]. Przedmiotem zgłoszenia celnego z dnia [...].03.2001 r. był towar wartości określonej w dokumencie SAD i w fakturze eksportera w kwocie 403.623 [...]. Faktura ta uregulowana została przez importera po pomniejszeniu jej o premię finansową przewidzianą w umowie z [...].01.2001 r. (k. 29v i k. 86 akt adm.). Według powoływanej w sprawie noty eksportera z [...].05.2001 r. nr [...], podmiot ten przyznał skarżącej premię finansową w kwocie 61.247,87 [...]. Na tym tle istotna w sprawie jest kwestia, czy wartością transakcyjną wyznaczającą wartość celną towaru jest fakturowana przez eksportera cena pomniejszona o określoną w umowie premię finansową od wartości sprzedaży towaru przez importera, traktowaną przez organy celne jako upust (zniżka) ceny przedmiotu importu, czy też cena w wysokości określonej w fakturze, bez jej pomniejszenia o premię importera. Jest poza sporem, że towary objęte zgłoszeniem celnym z [...].03.2001 r. były przedmiotem umowy sprzedaży zawartej między eksporterem jako sprzedawcą i skarżącą jako kupującym, oraz że dostarczenie tych towarów skarżącej nastąpiło w wykonaniu umowy sprzedaży, której dodatkowe szczegółowe postanowienia (warunki), zwłaszcza w zakresie płatności należności sprzedawcy (eksportera) ukształtowane zostały w umowie o współpracy (por. § 6 ust. 1 i 2 tej umowy). Za taką oceną, określającą kontrakt importera z eksporterem stanowiący podstawę dostarczenia towaru z zagranicy jako umowę sprzedaży, przemawiają także postanowienia umowy z [...].01.2001 r. przewidujące magazynowanie dostarczonych towarów na koszt i ryzyko skarżącej (§ 3 lit. d), ubezpieczenie na jej koszt składowanych towarów (§ 3 lit. f), sprzedaż towarów przez skarżącą dalszym nabywcom we własnym imieniu skarżącej, na jej rachunek i jej ryzyko (§ 5 i § 7); k. 55-58 akt adm. i k. 38 akt sąd. Oceny tej nie podważa postanowienie § 5 umowy z [...].01.2001 r., że do czasu wyprowadzenia ze składu i zbycia, o którym mowa w zdaniu 1 § 5, towary pozostają własnością eksportera. Zawarte w tym postanowieniu zastrzeżenie własności rzeczy sprzedanej było konsekwencją przyjętej przez strony w umowie z [...].01.2001 r. zasady płatności należności (ceny) eksportera po sprzedaży towaru przez importera, w ósmym tygodniu po zakończeniu tygodnia, w którym nastąpiła sprzedaż towaru (§ 6 ust. 1 i 2 umowy). Postanowienia te, w ramach dyspozytywnych w tym zakresie regulacji czynności prawnej sprzedaży są prawnie dopuszczalne i skuteczne w tego typu czynności prawnej i nie zmieniają w niczym faktu, że dostarczone importerowi przez eksportera towary były przedmiotem dokonanej przez te podmioty umowy sprzedaży. Oznacza to, że dostarczone towary były – na warunkach określonych w umowie z [...].01.2001 r. – towarami skarżącej jako kupującego, do niej należały, zatem wyłącznie jej rzeczą była sprzedaż ("dystrybucja") przedmiotu importu dalszym nabywcom i realizowanie przez skarżącą obrotu obejmującego sprzedaż ("dystrybucję") leków nie może być poczytane za świadczenie spełniane na rzecz eksportera, skoro ten sprzedał leki importerowi i jako sprzedane dostarczył kupującemu (importerowi). W konsekwencji, czynności te (sprzedaż, "dystrybucja" leków przez skarżącą) nie mogą być uznane za źródło jej uprawnienia względem eksportera do wzajemnego świadczenia w postaci premii jako ekwiwalentu za te czynności, skoro te – jak wskazano – nie były świadczone na rzecz eksportera. W tym stanie rzeczy nie budzi zastrzeżeń ocena organów celnych, że przewidziana w umowie z eksporterem 8% premia finansowa stanowiła w istocie upust (zniżkę) pierwotnie zafakturowanej przez eksportera ceny towaru. W konkluzji stwierdzić należy, że przewidziana umową premia, będąca w istocie zniżką (upustem) ceny, była czynnikiem kształtującym wartość (cenę) transakcyjną w wysokości – pomniejszonej o uzyskaną premie – ceny wynikającej z faktury eksportera przedstawionej przy zgłoszeniu celnym i tak określona wartość (cena) transakcyjna stanowiła wartość celną. W stanie faktycznym sprawy, w szczególności w świetle ujawnionej noty eksportera z [...].05.2001 r. i przedstawionych przez organy celne rozliczeń faktury eksportera, należy dokonaną w zaskarżonej decyzji korektę wartości celnej towaru uznać za nieprzekraczającą uzyskanego przez importera upustu ceny ("premii"); k. 24, 29 i 86 akt adm. oraz k. 38 akt sąd. W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i chybione są zarzuty naruszenia powołanych w skardze przepisów. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), należało oddalić skargę jako niezasadną.