V SA 1937/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA - Barbara Wasilewska, Sędzia NSA - Stanisław Kaliński (spr.), Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2004 r. sprawy ze skargi "N.P." Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. nr [...] 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz "N.P." Spółki z o.o. w W. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...].06.1999 r. według SAD numer [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym farmaceutyki, które były przedmiotem importu dokonanego przez Sp. z o.o. "N.P." z siedzibą w W. Do zgłoszenia celnego dołączono m.in. fakturę handlową nr [...], wystawioną przez eksportera, tj. d. firmę N.N. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w siedzibie Sp. z o.o. N.P. w dniach [...].11.2001 r. do [...].12.2001r. przez funkcjonariuszy Działu Powtórnej Kontroli Celnej Urzędu Celnego w W. ujawniono dwie umowy: z dnia [...].04.1998 r. i [...].12.2000 r. dystrybucji i o dystrybucję zawarte pomiędzy polską Spółką N.P. a d. firmą N.N. na dostawę produktów farmaceutycznych, wyprodukowanych przez N.N. Umowy te przewidywały, że w przypadku przekroczenia wielkości zakupów określonych w rocznym planie zakupów N.P. ma prawo do otrzymania upustu. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...].03.2002 r., na podstawie art. 165 § 1, § 2 i § 4 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Urzędu Celnego w W. wszczął z urzędu postępowanie celne, dotyczące zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...].06.1999 r. Decyzją nr [...] z dnia [...].04.2002 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W. uznał powyższe zgłoszenie za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru i orzekając w tej części określił wartość celną w skorygowanej(obniżonej) wysokości, ustalonej z uwzględnieniem udzielonych importerowi przez eksportera upustów cenowych, obniżających pierwotnie fakturowane należności eksportera. Decyzją z dnia [...].07.2002 r. Dyrektor Izby Celnej [...] pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie strony od powyższej decyzji powołując się na art. 14 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w związku z art. 262, art. 272 ustawy z dnia 9.01.1997 r. – Kodeks celny (tekst jednolity w Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802). W dniu [...].07.2002 r. Spółka N.P. złożyła wniosek o uchylenie na podstawie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej decyzji Dyrektora z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...].10.2002 r. Dyrektor Izby Celnej [...] odmówił uchylenia ww. decyzji. W dniu [...] lutego 2003 r. N.P. Spółka z o.o. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z [...].04.2002 r. na podstawie art. 248 § l w związku z art. 247 § l pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –Ordynacja podatkowa . Decyzją nr [...] z dnia [...].02.2003 r. Dyrektor Izby Celnej [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. nr [...] z dnia [...].04.2002 r. Dyrektor wskazał, iż zgodnie z art. 265² pkt 1 Kodeksu celnego organ celny nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego. W myśl art. 3 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego dług celny to powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych przywozowych (dług celny w przywozie) lub należności celnych wywozowych (dług celny w wywozie) odnoszące się do towarów. W myśl zaś art. 65§ 3 pkt 2 Kodeksu celnego przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej – należy przyjąć, że dług celny, o którym mowa art. 265² powstał w dniu [...].06.1999 r. Decyzją nr [...] z dnia [...].04.2003 r. Dyrektor Izby Celnej [...] w W. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...].02.2003 r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia [...].04.2002r. Od powyższego rozstrzygnięcia N.P. Spółka z o.o. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] lutego 2003 r., zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa celnego oraz przepisów Ordynacji podatkowej, szczególności regulacji zawartych w rozdziale IX Kodeksu celnego oraz przepisów działu IV Ordynacji podatkowej, w tym w szczególności art. 265² pkt. 1 Kodeksu celnego w związku z przepisami prawa materialnego tj. art. 65 w związku z art. 3 Kodeksu celnego. Zdaniem skarżącej trzyletni termin, o którym mowa w art. 265² pkt 1 Kodeksu celnego należy liczyć od daty wydania decyzji Dyrektora Urzędu Celnego czyli odpowiednio od [...] kwietnia 2002 r., kiedy to, działając na podstawie art.65 § 4 organ określił dług celny Spółki. W związku z tym, zdaniem skarżącej, decyzja może zostać uznana za nieważną w okresie trzech lat od [...] kwietnia 2002 r., czyli w okresie do kwietnia 2005 r. Zarzuty skargi strona rozszerzyła w piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu 20 lutego 2004 r. Wskazała m.in. iż gdyby przyjąć sposób rozumowania Dyrektora Izby Celnej co do sposobu interpretacji art. 265² Kodeksu celnego to przepis ten w ogóle nie mógłby mieć zastosowania, gdyż dług celny nie powstał. Kwota cła wliczona zarówno w zgłoszeniu celnym jak i decyzji uznającej to zgłoszenie za nieprawidłowe wynosi "0". Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 2 długiem celnym jest powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych. Jeżeli należności celne wynoszą "0" to nie można twierdzić, że powstało jakiekolwiek zobowiązanie do ich uiszczenia, a więc że powstał dług celny. Ponadto wskazała, iż postępowanie odwoławcze prowadzone było z naruszeniem art.262¹ § 2 Kodeksu celnego, gdyż brała w nim udział osoba, która podpisała decyzję, od której było składane odwołanie, czego dowodem są pisma kierowane do skarżącej w toku postępowania odwoławczego z [...].04.2003 r. podpisane przez tę samą osobę. Zgodnie natomiast z art. 262¹ § 2 Kodeksu celnego osoba taka podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu odwoławczym. Dyrektor Izby Celnej [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wobec tego, że w sprawie niniejszej skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało przed tym dniem zakończone, stosownie do art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), do rozpoznania skargi właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie zaś z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 i art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Badając pod tym względem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, że w toku prowadzonego przez organ celny postępowania doszło do naruszenia przepisów postępowania, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 240 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej). Na rozprawie w dniu [...] lutego 2004r. pełnomocnik skarżącej złożył do akt kopię pisma skierowanego do N.N. w toku rozpatrywania odwołania, w którym organ wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Pismo to zostało podpisane przez funkcjonariusza celnego D. P., który z upoważnienia Dyrektora Izby wydał decyzję w I instancji. Zgodnie z art. 262¹ § 2 Kodeksu celnego pracownik lub funkcjonariusz celny, który brał udział w wydaniu decyzji, której dotyczy odwołanie podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu odwoławczym i wydaniu decyzji w tym postępowaniu. Naruszenie tej normy stanowi przesłankę do wznowienia postępowania (art. 240 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej), a w konsekwencji także podstawę do obligatoryjnego uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec konieczności uwzględnienia skargi na podstawie najdalej idącego zarzutu Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wypowiada się w sprawie zasadności pozostałych zarzutów zawartych w skardze. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję, o kosztach orzekając w oparciu o art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.