V SA 1940/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Ewa Jóźków Sędzia NSA del. Piotr Piszczek Sędzia WSA Beata Krajewska Protokolant Elżbieta Winiarska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004 r. sprawy ze skargi "N." sp zoo w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Dyrektor Izby Celnej [...] w W. po ponownym rozpoznaniu sprawy w trybie art.2621§ 1 ustawy kodeks celny /Dz.U. Nr 75, poz.802, rok 2001/, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] dotyczącej uznania zgłoszenia celnego farmaceutyków wg SAD nr [...] z dnia [...] października 1999 r. przez spółkę N. za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej i wymiaru cła. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji wymiarowej z dnia [...] kwietnia 2002 r. Spółka N. złożyła do Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z datą [...] stycznia 2003 r., lecz wpłynął on do urzędu w dniu [...] lutego 2003 r.. Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej decyzji organ powołał treść art. 2652 pkt 1 kodeksu celnego, zgodnie z którym odmawia on wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jeżeli minęły 3 lata od dnia powstania długu celnego. W sprawie niniejszej dług celny powstał w dniu [...] października 1999 r. , to jest w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego /art. 65 § 3 pkt.2 kodeksu cel./. Trzy letni termin z art. 2652 kodeksu cel. upłynął zatem w dniu [...] października 2002 r. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] N. sp zoo w dniu [...] maja 2003 r. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając powyższej decyzji naruszenie przepisów prawa celnego oraz przepisów Ordynacji podatkowej zawartych w rozdziale IX Kodeksu celnego i w dziale IV Ordynacji podatkowej a w szczególności naruszenie art. 2652 pkt. 1 Kodeksu cel. w związku z art. 65 i art. 3 tego kodeksu poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że trzyletni termin, przesądzający o możliwości podjęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji należy liczyć od daty wydania tej decyzji przez Dyrektora Urzędu Celnego, czyli w sprawie niniejszej od [...] kwietnia 2002 r.. Nadto szereg naruszeń przepisów prawa materialnego i proceduralnego, którymi dotknięta jest decyzja z dnia [...] kwietnia 2002 r. przemawia za wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] w W. wnosił o jej oddalenie powołując się na argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji z tym tylko uzupełnieniem, że o momencie powstania długu celnego przesądza art. 209 § 2 Kodeksu celnego stanowiąc, iż powstaje on z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego. Odnosząc się do treści złożonej przez organ odpowiedzi na skargę Skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2004 r. zakwestionowała zasadność powoływania art. 209 § 2 kodeksu celnego, bowiem przy stawce 0 % w rzeczywistości żaden dług celny nie powstaje . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy do rozpoznania sprawy z mocy art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zawierający samodzielne uregulowanie prawne przepis art. 2652 kodeksu celnego obowiązuje od dnia 21maja 1999 r. /wprowadzony art. 1 pkt. 36 ustawy z dnia 10 kwietnia 1999 r. o zmianie ustawy-Kodeks celny, Dz.U. Nr 40, poz.402 /. Zgłoszenie celne leków zostało dokonane przez spółkę N. i przyjęte przez organ w trybie art. 65 § 1 kodeksu celnego w dniu [...] października 1999 r. a zatem już pod rządami art. 2652 kodeksu. Z tą datą powstał też dług celny rozumiany, zgodnie z treścią art. 3 § 1 pkt. 2 kod.cel., jako powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych. Na gruncie art. 209 § 2 kod.cel. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18.09.2001 r. sygn. VSA 3822/00 zajął stanowisko, iż dług celny powstaje już z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego i od tego samego dnia rozpoczyna swój bieg 3-letni termin z art. 2652 . Przy czym przyjęcie zgłoszenia celnego przez organ nie oznacza ostatecznego ustalenia kwoty należności celnych , których wartość może w konkretnym przypadku w chwili dokonywania zgłoszenia być równa zeru. Należy nadto podnieść, iż art. 2652 kodeksu celnego nie wiąże skutków upływu przewidzianego w nim 3-letniego terminu z merytoryczną wagą zarzutów stawianych decyzji , o stwierdzenie nieważności której strona wnosi. Równocześnie, odnosząc się do zarzutu Skarżącej dotyczącego udziału w postępowaniu odwoławczym osoby, która brała udział w wydaniu decyzji organu I instancji Sąd stanął na stanowisku, iż podpisanie pisma informującego stronę o przysługujących jej uprawnieniach nie spełnia dyspozycji art. 262 § 1 kodeksu celnego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, opierając swoje rozstrzygnięcie na treści art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ oddalił skargę.