V SA 2016/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia - WSA Małgorzata Rysz, Sędziowie - NSA Ewa Jóźków, - WSA Beata Krajewska (spr.), , - Rafał Dul, Protokolant, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę - D. Ł. w dniu [...] listopada 1999 r. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, na podstawie JDA SAD nr [...] , samochód osobowy [...] , poj. 2435 cm3, rok prod. 1998 załączając fakturę z dnia [...] października 1999 r., na kwotę 6.800 DEM = 15.309 PLN, wystawioną na jego nazwisko przez firmę "A. K. V." G. z siedzibą w M. w N. oraz opinię rzeczoznawcy P. S. Z. z dnia [...] listopada 1999 r. zawierającą opis znacznych uszkodzeń pojazdu i określającą jego wartość na 16.000 PLN. Urząd Celny we W., w ramach prowadzonego postępowania karno-skarbowego uzyskał a następnie przekazał do Urzędu Celnego w W. fakturę wystawioną przez firmę "A. P." G. z B., z tej samej daty i dotyczącą tego samego samochodu V., z tym, że w stanie nieuszkodzonym, wystawioną na nazwisko R. L. i opiewającą na kwotę 55.400 DEM. Powyższe dało podstawę Dyrektorowi Urzędu Celnego w W. do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w sprawie ustalenia prawidłowej wartości celnej samochodu sprowadzonego przez D. Ł. oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w W. uznał zgłoszenie celne z dnia [...] listopada 1999 r. za nieprawidłowe i zmienił je w zakresie wartości celnej oraz wymiaru cła przyjmując wartość pojazdu na kwotę 55.400 DEM wynikającą z ujawnionej faktury. W konsekwencji wymiar cła został zwiększony do kwoty 18.723,30 PLN przy zastosowaniu stawki celnej obniżonej do 15 %. Organ I instancji uznał fakturę przedstawioną przez D. Ł. przy zgłoszeniu celnym z dnia [...] listopada 1999 r. za niewiarygodną. Celny Urząd Śledczy w B. pozytywnie zweryfikował bowiem fakturę wystawioną na nazwisko R. L. a widniejąca na niej kwota 55.400 DEM została zapłacona. Okoliczności przedstawiane przez D. Ł. natomiast, jakoby samochód zakupiony przez R. L. został w drodze do Polski uszkodzony, nabywca zrezygnował z jego odbioru a D. Ł. wykorzystując tę okazję nabył pojazd w innej firmie za dużo niższą cenę są całkowicie nieprawdopodobne i nie znajdowały potwierdzenia w zgromadzonym przez organ materiale dowodowym. Przyjęta przez organ celny I instancji wartość pojazdu została ustalona na podstawie art. 26 § 1 kodeksu celnego w oparciu o materiał porównawczy, który stanowiła ujawniona faktura. Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] decyzja organu I instancji została przez Dyrektora Izby Celnej w W. w całości uchylona a sprawa przekazana temu organowi do ponownego rozpatrzenia z wytycznymi, iż w sprawie niniejszej brak jest przeszkód, aby ustalenie wartości celnej przedmiotowego samochodu odbyło się z wykorzystaniem metody wartości transakcyjnej towarów identycznych. Obie faktury będące w dyspozycji organu dotyczą bowiem tego samego a więc identycznego pojazdu. Organ celny II instancji podniósł także konieczność wyjaśnienia w toku ponownego rozpoznawania sprawy, czy - na gruncie obowiązujących w dacie dokonania zgłoszenia celnego rozporządzenia Rady Ministrówz dnia [...] grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej /Dz.U. Nr 158, poz. 1036/ oraz postanowień art. 13 i 16 Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego zmienionego Porozumieniem pomiędzy RP a Wspólnotami Europejskimi, podpisanym w Brukseli w dniu 24 czerwca 1997 r./zał. Do Dz.U. Nr 104, poz. 662/ - zasadne było zastosowanie obniżonej stawki celnej. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2002 r. uznał, kolejny raz, zgłoszenie celne z dnia [...] listopada 1999 r. za nieprawidłowe i ustalił wartość pojazdu na kwotę 55.400 DEM, stawkę celną w wysokości 35% i należną kwotę długu celnego wynoszącą 43.687,70 PLN. Rozstrzygnięcie w zakresie wartości celnej organ I instancji oparł na treści art. 25 § 1 Kodeksu celnego przyjmując jako materiał porównawczy fakturę z dnia [...] października 1999 r. nr [...] , opiewająca na kwotę 55.400 DEM. Zdaniem organu rachunek ten dotyczy samochodu, który w rozumieniu art. 22 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego niewątpliwie jest towarem identycznym. Brak zgodnego z obowiązującymi, przytoczonymi w decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lipca 2002 r., unormowaniami udokumentowania pochodzenia towaru wyłącza w sprawie niniejszej możliwość zastosowania obniżonej stawki celnej. Odnosząc się do stanowiska prezentowanego przez D. Ł. a zmierzającego do wyjaśnienia okoliczności związanych z posiadaniem przez niego faktury na kwotę 55.400 DEM i próbą jej wwiezienia do N. oraz różnic w opisie stanu technicznego samochodu w chwili zgłaszania go do procedury tranzytu i w momencie dokonywania jego oględzin przez rzeczoznawcę P. organ celny I instancji nie wykluczył celowego działania strony zmierzającego do zaniżenia wartości celnej. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji wydaną w dniu [...] października 2002 r. podkreślając, iż ustalenia poczynione przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. wyrażone w uzasadnieniu jego decyzji w pełni uzasadniają uznanie zgłoszenia celnego z dnia [...] listopada 1999 r. za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 11 pkt 2 i 3 Protokołu 6 UE wyniki dochodzenia prowadzonego przez niemieckie służby celne mogły być wykorzystane jako dowody w sprawie niniejszej. Z dokumentów udostępnionych przez władze celne N. jednoznacznie wynika, iż faktura na kwotę 55.400 DEM jest autentyczna. W dniu [...] października 1999 r. firma "A. P." G. z siedzibą w B. sprzedała R. L. używany, nieuszkodzony samochód V. [...] z 1998 r. i na tej fakturze widnieje potwierdzenie otrzymania przez firmę pełnej zapłaty. Dane sprzedanego pojazdu wpisane są na fakturze z dnia [...] października 1999 r. przedłożonej przez D. Ł. przy zgłoszeniu celnym z dnia [...] listopada 1999 r. wystawionej przez firmę A. K. V. G. z siedzibą w M. z tym, że w umowie sprzedaży istnieje adnotacja o pokradzieżowym uszkodzeniu samochodu. Wbrew jakimkolwiek dowodom sprowadzający twierdził, iż nabył pojazd poważnie uszkodzony po spadnięciu z lawety. Organ II instancji poparł ocenę organu I instancji, iż niewiarygodne jest by w tym samym dniu tj. [...] października 1999 r. R. L. nabył nieuszkodzony samochód w B., podczas transportu do granicy z P. V. spadło z lawety doznając poważnego uszkodzenia, R.L. zrezygnował z odbioru pojazdu w skutek czego został on odtransportowany do M. i tam jako uszkodzony na skutek usiłowania kradzieży ponownie sprzedany D. Ł. Organ II instancji podzielił też stanowisko i argumentację Naczelnika Urzędu Celnego w P. co do prawidłowości zastosowania art. 25 § 1 2 Kodeksu celnego przy ustalaniu wartości celnej przedmiotowego samochodu oraz co do braku podstaw dla zastosowania obniżonej stawki celnej. D. Ł. w dniu [...] maja 2003 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu w P. Skarżący zarzucał decyzjom organów celnych obu instancji niezgodność z prawem wyrażającą się w bezpodstawnym przyjęciu za niewiarygodne okoliczności faktycznych wskazywanych przez Stronę, nieprzesłuchaniu w charakterze świadka rzeczoznawcy S. Z., niepowiadomieniu Skarżącego o miejscu i terminie przesłuchania funkcjonariusza celnego, który dokonał odprawy samochodu w procedurze tranzytu. D. Ł. podnosił także zastosowanie nieprawidłowej metody ustalenia wartości celnej pojazdu oraz naliczenie odsetek wyrównawczych w oparciu o niepełny materiał dowodowy, który nie dawał podstaw do przyjęcia działania strony w celu zaniżenia wartości celnej . Dyrektor Izby Celnej w W. w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w uzasadnieniach decyzji obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy do rozpoznania sprawy z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Odnosząc się do sformułowanych w niej zarzutów należy wskazać, iż w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy celne w niniejszej sprawie zebrały materiał dowodowy w sposób wystarczający dla ustalenia właściwego stanu faktycznego a jego ocena w toku rozpatrywania sprawy nie przekroczyła granic swobody zakreślonych w art. 80 kpa. Kwestionowany przez Skarżącego stan faktyczny skonstruowany został zgodnie z zasadami logiki i z odniesieniem się do całego zgromadzonego materiału. Ostateczne wnioski poprzedziło wykazanie rażących sprzeczności w stanowisku prezentowanym przez Skarżącego. Przede wszystkim przeczy wiarygodności twierdzeń Strony fakt, iż w toku postępowania D. Ł. w żaden sposób nie udowodnił, że przedmiotowy samochód po nabyciu go przez R. L., w dniu [...] października, uległ uszkodzeniom w wyniku spadnięcia z lawety, tak znacznym, iż w dużej mierze wpływającym na wartość pojazdu. Z dokumentu z dnia [...] października 1999 r., pochodzącego od A. K. V. G. w M., wystawionego na nazwisko D. Ł. i określającego wartość samochodu na 6.800 DM, dołączonego przez Stronę do zgłoszenia celnego, wynikają wyłącznie uszkodzenia pokradzieżowe. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest użycie przez organ celny w odniesieniu do tego dokumentu terminu – umowa. R. L. w swych zeznaniach składanych w charakterze świadka w toku sprawy o oszustwo celne stwierdził, że zrezygnował z nabycia samochodu w pewnym odstępie czasu od wiadomości o jego uszkodzeniu w transporcie do Polski. Równocześnie pełnomocnictwo dla J. S. do "przewozu i podejmowania wszelkich czynności celnych związanych z moim samochodem marki V. [...] " D. Ł. podpisał w dniu [...] października 1999 r., a więc jeszcze przed datą rzekomego spadku samochodu z lawety. Już tylko te sprzeczności w twierdzeniach Strony czynią je niewiarygodnymi - jak zasadnie ocenił organ celny. Zgodnie z art. 2 § 1 kodeksu celnego wprowadzenie towaru na polski obszar celny następuje w chwili jego faktycznego przywozu., t.j. przekroczenia granicy. D. Ł. sprowadził samochód V. [...] do Polski w dniu [...] października 1999 r. przez przejście graniczne w B. Stan techniczny pojazdu w momencie jego wprowadzania na polski obszar celny wynika między innymi z protokołu sporządzonego przez W. W. – funkcjonariusza celnego pełniącego służbę w dniu [...] października 1999 r. na tym przejściu drogowym oraz z jego zeznań w charakterze świadka, które zostały odebrane przez Kierownika Referatu Operacyjnego Urzędu Celnego we W. w dniu [...] kwietnia 2000 r. w toku sprawy prowadzonej przeciwko D. Ł. podejrzanemu o oszustwo celne. Zarówno organ celny I jak i II instancji powzięły wiadomość o treści protokółu oraz zeznań W. W. z urzędu, bowiem zostały one nadesłane do Urzędu Celnego w W. przez Urząd Celny we W. w poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopi akt sprawy o oszustwo celne skierowanej przeciwko D. Ł. Art. 187 § 3 Ordynacji podatkowej, mający zastosowanie w sprawie, stanowi, iż fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Należy je zakomunikować Stronie, co w sprawie niniejszej miało miejsce a co czyni sformułowane w skardze zarzuty dotyczące niepowiadomienia Skarżącego o miejscu i czasie przesłuchania W. W. bezzasadnymi. Wobec treści protokółu Nr [...] sporządzonego w dniu [...] października 1999 r. przez starszego kontrolera celnego W. W. na Posterunku Celnym w B., podpisanego także przez upoważnionego przez Stronę do przewozu samochodu i podejmowania wszelkich czynności celnych J. S. oraz zważywszy na brak jakichkolwiek dowodów w sprawie świadczących o powstaniu w przywożonym pojeździe, już po jego wjeździe do Polski, uszkodzeń - należy stwierdzić, iż organy celne zasadnie nie uwzględniły wniosku Strony o przesłuchane w charakterze świadka rzeczoznawcy S. Z., bowiem dowód ten, na tle całego zebranego materiału nie miał znaczenia dla sprawy w rozumieniu art. 188 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej w W., iż w sprawie niniejszej, gdy obie ujawnione faktury pochodzą z jednego dnia, dotyczą bezspornie tego samego samochodu jednakże wystawione zostały przez różne firmy i na różne nazwiska zastosowanie ma art. 25 kodeksu celnego. Faktury dotyczą bowiem towaru identycznego. Dokonane przez organy celne ustalenia, w ocenie Sądu prawidłowe, stanowią podstawę do przypisania Skarżącemu, iż podanie w zgłoszeniu celnym nieprawidłowych danych w zakresie wartości sprowadzanego samochodu spowodowane było jego świadomym działaniem. W tej sytuacji organ celny, z mocy § 1 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia RM z dnia 26 czerwca 1998 r. w sprawie określania wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania /Dz.U. Nr 143, poz. 958 ze zm./, zasadnie orzekł o obciążeniu Strony tymi odsetkami. Wobec nieuwzględnienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił ją w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.na