V SA 2033/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Janusz Zajda, Sędziowie WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, - Małgorzata Rysz (spr.), Protokolant - Piotr Kraczowski, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.P.H.U. "M." - M. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia[...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. zaskarżoną decyzję uchyla 2. stwierdza, że do czasu uprawomocnienia się wyroku zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Dyrektor Izby Celnej [...] w W., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r. 137, poz. 976 z późniejszymi zmianami) w związku z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r - Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. z 2001r Nr 75, poz. 802) oraz art. 23 §1, art. 30 §1 pkt 2 lit. "b", art. 85 §1 tegoż kodeksu, po rozpatrzeniu odwołania M. H. - P.P.H.U. "M." decyzją nr [...] z dnia [...].04.2002 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. nr [...] z dnia [...].03.2002 r., uznającą zgłoszenie celne zawarte w formularzu SAD nr [...] z dnia [...].06.1999r. za nieprawidłowe i określającą kwotę długu celnego. Z ustaleń organów celnych wynika, że w dniu [...].06.1999 r. M. H. dokonał zgłoszenia celnego, wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu według JDA SAD nr [...] zaimportowanego towaru w postaci zapalniczek gazowych kieszonkowych do wielokrotnego napełniania, pochodzenia chińskiego. Do zgłoszenia celnego przedłożono załączniki m.in. fakturę handlową nr [...] z dnia [...].04.1999r. opiewającą na kwotę 45.000 USD, wystawioną przez kontrahenta zagranicznego - firmę G. I. L. z siedzibą w H. K. oraz cztery faktury dotyczące kosztów spedycji i transportu . Z uwagi na to, że zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym określonym w art. 64 § 1 i § 2 Kodeksu celnego organ celny przyjął je, wskutek czego towary w nim wymienione zostały z mocy prawa objęte wnioskowaną procedurą celną, tj. dopuszczenia do obrotu, a po określeniu kwoty wynikającej z długu celnego, zwolnione. W wyniku kontroli przeprowadzonej w okresie od 26.05.2000 r. do 31.07.2000 r. w siedzibie firmy "M. " .. , funkcjonariusze Inspekcji Celnej ujawnili m.in. kontrakt nr [...]z dnia 22.07.1999 r. zawarty między P.P.H.U. "M." a firmą G. I. Limited, dotyczący ustalenia warunków produkcji oraz przygotowania matryc i oprzyrządowania zapalniczek model CR-1, CR-2, CG-4 oraz CR-4. Ponadto, ujawniono aneks do tego kontraktu z dnia 01.10.1999 r. Zgodnie z ww. dokumentami importer zobowiązał się pokryć wskazane w nich koszty w wysokości 105.570,00 USD i 4.026,00 USD do końca 1999 roku. Ujawnione dokumenty świadczą o tym, że importer poniósł dodatkowe koszty związane ze sprowadzonym towarem, które nie zostały zadeklarowane w dniu dokonania zgłoszenia celnego. Dyrektor Urzędu Celnego w W. postanowieniem z dnia [...].05.2001 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...].06.1999r., a następnie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w dniu [...].03.2002 r., wydał decyzję nr [...], którą uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej importowanego towaru i określił ją ponownie, doliczając do wartości transakcyjnej poniesione przez importera koszty oprzyrządowania potrzebnego do produkcji zapalniczek wielokrotnego napełniania, a ponadto stwierdził, że wyliczenia kwoty odsetek wyrównawczych dokona Dział Finansowy Urzędu Celnego. Organ ten ustalił, że strona zaniżała wartość celną importowanych towarów nie uwzględniając kosztów, które poniosła w związku z kontraktem nr [...]. Koszty te podlegają doliczeniu do wartości transakcyjnej zgodnie z art. 30 §1 pkt 2 lit b Kodeksu celnego. Obliczenie w decyzji wartości celnej nastąpiło przy wykorzystaniu mechanizmu proporcjonalnego doliczenia poniesionych kosztów oprzyrządowania do poszczególnych zgłoszeń celnych z 1999 roku. W przedmiotowej sprawie doliczono 17,27 % udziału wartości kontraktu w całości importu tj.14.478,48 USD (56.641,30 zł). W odwołaniu importer wniósł o uchylenie w całości decyzji I instancji, zarzucając naruszenie art. 30 §1 pkt 2 lit b Kodeksu celnego i podnosząc, iż organ celny pierwszej instancji nie wyjaśnił przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy, w szczególności nie udowodnił istnienia związku pomiędzy kosztami wynikającymi z. kontraktu nr [...]a zaimportowanym towarem. Dyrektor Izby Celnej [...] w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach decyzji podano, ze kontrola przeprowadzona przez funkcjonariuszy Inspekcji Celnej ujawniła w firmie "M." kontrakt nr [...]z dnia [...].07.1999 r. oraz aneks do tego kontraktu z dnia [...].10.1999 i zawarty przez importera z firmą G. I. Limited, będącą eksporterem zapalniczek. Przedmiotem kontraktu było pokrycie przez firmę "M." kosztów wyprodukowania oprzyrządowania, tj. matryc, form wtryskowych i wykrojników do uruchomionej w 1999 r. produkcji zapalniczek wielokrotnego napełniania CR-1, CR-2, CR-4 oraz zapalniczek jednorazowych produkowanych w fabryce w M. Zgodnie z art. 23 §1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana o ile jest to konieczne z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 ww. ustawy. Według natomiast art. 23 §9 ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności dokonanej lub mającej zostać dokonana przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży towarów kupującemu albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedawcy. Płatność może zostać dokonana w formie przelewu pieniężnego lub za pomocą innych form zapłaty bezpośrednio lub pośrednio. W celu określenia wartości celnej, z zastosowaniem przepisów art. 23 do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się określoną w odpowiedniej proporcji wartość narzędzi, matryc, form i podobnych elementów użytych przy produkcji przywiezionych towarów, dostarczonych bezpośrednio lub pośrednio przez kupującego, bezpłatnie lub po obniżonej cenie, do użytku związanego z produkcją i sprzedażą przywożonych towarów, w zakresie, w jakim ta wartość nie została ujęta w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej (art. 30 §l pkt 2 lit."b" Kodeksu celnego ). Upoważnienie do włączenia do wartości celnej towaru ww. kosztów matryc i oprzyrządowania daje artykuł 8 pkt l lit. "b" ppkt "ii" Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. Przystępując do ww. Porozumienia, Polska zobowiązała się do stosowania przy realizacji swojego ustawodawstwa decyzji Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz wyjaśnień Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Zgodnie z treścią art. 30 §l pkt 2 lit. "b" Kodeksu celnego wartość narzędzi, matryc, form i podobnych elementów użytych przy produkcji przywiezionych towarów może zostać doliczona do wartości transakcyjnej po spełnieniu następujących przesłanek: 1) wartość wymienionych wyżej towarów i usług została dostarczona bezpośrednio lub pośrednio przez kupującego, 2) bezpłatnie lub po obniżonej cenie, 3) do użytku związanego z produkcją i sprzedażą przywożonych towarów, 4) w zakresie w jakim taka wartość nie została ujęta w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej. Wskazano, że w rozpatrywanej sprawie bezspornym jest fakt, iż firmę "M." oraz firmę G. I. Limited łączyły dwa kontrakty. Pierwszy kontrakt z dnia 08.09.1998 r. dotyczący sprzedaży zapalniczki gazowej wielokrotnego napełniania typ CR-1 i zapalniczki gazowej jednorazowej typ CG-4 w pierwszym półroczu 1999 roku oraz drugi kontrakt z dnia 22.07.1999 r. (wraz z aneksem z dnia 01.10.1999 r.) dotyczący pokrycia przez firmę "M." kosztów uruchomienia produkcji zapalniczek CR-1, CR-2, CG-4 oraz CR-4. Zgodnie z tym kontraktem firma G. I. Limited zobowiązała się wyprodukować matryce i oprzyrządowanie do produkcji ww. zapalniczek, natomiast firma "M." zobowiązała się pokryć koszty tej produkcji w wysokości 109.596,00 USD do końca 1999 roku (suma kosztów wynikających z kontraktu nr [...] z dnia [...].07.1999 r. oraz aneksu do tego kontraktu z dnia 01.10.1999 r.) W ocenie organu odwoławczego uiszczenie należności wynikających z obydwu kontraktów stanowiło ekwiwalent wzajemnego świadczenia w postaci możności nabycia produktów od firmy G. I. Limited. M.H. w oświadczeniu z dn. 26.07.2000 r. stwierdził, że kontrakt z 22.07.1999 r. dotyczył pokrycia kosztów wykonania oprzyrządowania kompletnego, niezbędnego do produkcji zapalniczek CR-1, CR-2, CG-4, CR-4 oraz że pokrył wszystkie koszty, o których jest mowa w tym kontrakcie wraz z aneksem, a także, iż firma G.I. Limited rozpoczęła produkcję zapalniczek, o których mowa w kontrakcie dużo wcześniej niż podpisał z nią ten kontrakt. Kontrakt dotyczył pokrycia kosztów oprzyrządowania, które wcześniej poniosła firma G.I. Limited. Dostarczany w roku 1999 towar był produkowany w oparciu o oprzyrządowanie będące w posiadaniu firmy G. i w oparciu o oprzyrządowanie, którego koszty kontrolowany pokrył osobiście. Ponadto kontrolowany stwierdził, iż pokrycie kosztów wytworzenia oprzyrządowania było warunkiem zachowania ciągłości produkcji i dostaw zapalniczek do wielokrotnego napełniania. W związku z powyższym za bezpodstawne uznano zarzuty pełnomocnika Strony jakoby stan faktyczny nie wypełniał przesłanek określonych w przepisie art. 30 §l pkt 2 lit. "b" Kodeksu celnego. Importer pokrył wartość przygotowania matryc i oprzyrządowania, które wykorzystane zostały do produkcji przywiezionych towarów, a ich wartość nie została w żadnej części ujęta w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej. Niezasadny jest ponadto zarzut, iż brak jest związku pomiędzy kontraktem z 22.07.1999 r. a importem towaru, który nastąpił przed zawarciem tego kontraktu, bowiem z wyjaśnień M. H. wynika, iż firma G.I. Limited rozpoczęła produkcję zapalniczek dużo wcześniej niż firma "M. " podpisała z nią kontrakt, dotyczący pokrycia poniesionych już kosztów oprzyrządowania. Ponadto, zapalniczki dostarczone w 1999 roku były produkowane w oparciu o to oprzyrządowanie, gdyż inaczej nie mogłaby być zachowana ciągłość produkcji i dostaw. W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego przed organem drugiej instancji pełnomocnik strony przesłał przy piśmie z dnia 29.08.2002 r. wyciągi bankowe (z dnia 20.12.2001 r. na kwotę 9.906,90 USD, z dnia 02.11.2001 r. na kwotę 4.927,18 USD i z dnia 18.09.2001 r. na kwotę 4.982,11 USD), które potwierdzić mają zwrot kosztów kontraktu nr [...]zgodnie z aneksem z dnia 20.06.2001 r. Wg Dyrektora Izby Celnej [...]w W. powyższe dokumenty nie mogą stanowić podstawy do uznania roszczeń strony. Zgodnie bowiem z aneksem nr 2 z dnia [...] .06.2001 r. do kontraktu nr [...] firma G.I. Limited zwróci koszty wynikające z tego kontraktu, ale tylko do czasu zniesienia ceł antydumpingowych, a ponadto strona nie przedstawiła żadnych dowodów, potwierdzających anulowanie faktur, na podstawie których płaciła za przedmiotowe zapalniczki. Dodatkowo ogólna kwota wynikająca z przedstawionych not kredytowych nie odpowiada wysokości nakładów poniesionych przez firmę "M. " oraz kwocie, która zgodnie z tym aneksem miała zostać zwrócona do dnia 30.06.2002 r. Ponadto w aktach sprawy znajduje się inny aneks z dnia 09.02.2000 r., (do kontraktu nr [...]z dnia 22.07.1999 r.), w którym firma G. zobowiązała się do częściowego zwrotu nakładów poniesionych przez firmę "M. ", oferując dostawę zapalniczek o równowartości 105.570 USD. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż w aneksie z dnia 20.06.2001 r. podano, że z uwagi na niemożność wykonania aneksu z dnia 09.02.2000 r. (z powodu obowiązywania ceł antydumpingowych) firma G. zwróci firmie "M. " kwotę 105.570 USD. Jednocześnie jednak w pkt. 5 tego aneksu strony wyraziły zgodę na uregulowanie kosztów umowy zgodnie z aneksem nr l (tj. w postaci towarów-zapalniczek), gdy tylko cło antydumpingowo zostanie zniesione. W związku z powyższym strony nie anulowały tego aneksu, jak również nie zmieniły jego postanowień, co do wysokości zobowiązań, które ewentualnie w przyszłości miałyby zostać uregulowane w towarze. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż wydatki wynikające z kontraktu nr [...]oraz aneksu do tego kontraktu z dnia 01.10.1999 r. dotyczące pokrycia kosztów oprzyrządowania do produkcji zapalniczek wielokrotnego napełniania dla poszczególnych typów zapalniczek wymienionych w przedmiotowym kontrakcie zostały proporcjonalnie doliczone do wartości celnej zapalniczek wielokrotnego napełniania zakupionych od firmy G. w 1999 roku i zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu w 1999 roku. Takie postępowanie co do określenia wartości celnej w nowej wysokości dla zapalniczek wielokrotnego napełniania zostało wymuszone z uwagi na fakt, iż firma "M. " nie określiła jakiego typu zapalniczki zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu i nie wynika to z załączonych do JDA SAD dokumentów. W związku z powyższym wartość poniesionych kosztów oprzyrządowania doliczono proporcjonalnie do zgłoszeń celnych zapalniczek wielokrotnego napełniania z 1999 r. Spełnione bowiem zostały wszystkie przesłanki pozwalające na takie doliczenie. Zatem na wartość celną towaru w chwili dokonania zgłoszenia celnego składała się wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny oraz nie ujęte w tej cenie koszty przygotowania matryc i oprzyrządowania do produkcji przywiezionych towarów. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego .. , wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucił rażące naruszenie: - art. 85 Kodeksu celnego, - art. 30 §l pkt 2 lit. "b" i §2, art. 222 §4 Kodeksu celnego, - § l ust. 3 rozp. Min. Fin. z dnia 20.11.1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania, - art. 120 i 122 Ordynacji podatkowej przez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie do organów państwa, - art.122, 187 §l i 210 §4 Ordynacji podatkowej przez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz nierozpatrzenie istoty sprawy, a także niewyczerpujące rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego. Wg skarżącego nie został spełniony warunek z art. 30 §l pkt 2 lit. "b", bowiem matryce, formy i podobne elementy nie mogły zostać użyte do produkcji importowanych zapalniczek, skoro kontrakt dotyczący tego oprzyrządowania zawarty został po dostawie zapalniczek, tj. w dniu 22 lipca 1999 r. Omawiany kontrakt miał na celu stworzenie warunków do przyszłej współpracy i nie ma związku między produkcją importowanych wcześniej zapalniczek a kontraktem. Nadto skarżący wyraził przekonanie, że dostarczył dowody na to, że omawiany kontrakt nr [...]nie został zrealizowany. W myśl aneksu nr l do tej umowy z dnia 09.02.2000 r. nakłady poniesione przez skarżącego na produkcję zapalniczek w kwocie 105.570 USD miały być zwrócone w stanowiących ich równowartość zapalniczkach, zaś wg aneksu nr 2 wykonanie umowy zostało zawieszone ze względu na wprowadzone w Polsce cła antydumpingowe i strony w tym aneksie postanowiły, że koszty poniesione na podstawie kontraktu z 22 lipca 1999 r. zostaną zwrócone w pieniądzu i na okoliczność ich zwrotu przedstawił noty bankowe. Wskazano, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnej argumentacji pozwalającej na uznanie, że spełnione zostały przesłanki z art. 222 §4 Kodeksu celnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, że : Skargę należało uwzględnić, ponieważ sprawa nie została wyjaśniona w sposób dostateczny. Podstawą prawną decyzji organów celnych jest treść art. 30 §1 pkt 2 lit." b" Kodeksu celnego, co nakładało obowiązek wskazania przez organy celne, że wypełnione zostały wszelkie warunki nałożone tym przepisem. Jak wynika bowiem z jego treści, celem określenia wartości celnej, zgodnie z brzmieniem art. 23 Kodeksu, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary, dodaje się określoną, w odpowiedniej proporcji wartość wymienionych - w art. 30 m.in. w ust. 2 - towarów i usług dostarczonych bezpośrednio lub pośrednio przez kupującego bezpłatnie lub po obniżonej cenie do użytku związanego z produkcją i sprzedażą przywożonych towarów, w zakresie w jakim ta wartość nie została ujęta w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej. Aby więc doliczyć do ceny faktycznej lub należnej za przywożony towar dostarczone przez kupującego bezpłatnie lub po obniżonej cenie materiały, narzędzia lub usługi należy wykazać, że te materiały i narzędzia zostały użyte przy produkcji właśnie tych importowanych towarów. Organy celne wskazując na zastosowanie art. 30 § 1 pkt 2 lit." b" podnosiły, że firma P.P.H.U. " M. " H. jako kupujący zobowiązała się zapłacić eksporterowi tj. firmie G.I. Limited, kwotę 105.570 i 4.026 USD stanowiącą koszty oprzyrządowania potrzebnego do produkcji zapalniczek dostarczonych skarżącemu przed datą zapłaty tej kwoty, co miało związek z zawartym przez strony kontraktem [...]z dnia 22.07.1999r. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie dotyczyło dostawy zapalniczek zgłoszonych do odprawy celnej w dniu [...] czerwca 1999 r. wg SAD nr [...]w oparciu o fakturę z dnia [...] kwietnia 1999r. [...] - czyli przed zawarciem kontraktu [...]. Organy celne przyjęły, że kwota wynikająca z tego kontraktu oraz aneksu z 1.10.1999r. stanowiła koszty oprzyrządowania użytego do produkcji, mając na względzie treść wyjaśnień złożonych przez M. H. w dniu [...] lipca 2000r.( k 23 akt admin.). Zdaniem sądu organ dokonał nadinerpretacji tych zeznań. Wyjaśnienia M. H. powinny być prawidłowo ocenione w zestawieniu ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Skarżący przyznając, że dokonał wpłaty na cele zainstalowania oprzyrządowania do produkcji zapalniczek wyjaśnił także, że producent już wcześniej był w posiadaniu oprzyrządowania, a to, którego dotyczył kontrakt, miało być tzw. " dublerem" i miało zapewnić ciągłość produkcji. W materiale dowodowym znajduje się umowa z 8 września 1998r., która dowodzi tego, że współpraca między stronami miała miejsce już wcześniej. Z zeznań M. H. nie sposób jednak wyciągnąć wniosku - tak jak uczyniły to organy celne - że towary objęte zgłoszeniem celnym będącym przedmiotem niniejszej sprawy zostały wyprodukowane przy pomocy matryc i oprzyrządowania, których koszty poniósł importer na podstawie kontraktu [...]. Okoliczności te nakładają na organy celne obowiązek ich dokładnego wyjaśnienia. W przypadku jednoznacznego ustalenia, że sprowadzony towar był wyprodukowany przy wykorzystaniu oprzyrządowania i matryc nabytych w oparciu o ww. kontrakt organ winien wyjaśnić należycie dalszą kwestię, a mianowicie podnoszone w skardze niewykonanie kontraktu, czy też raczej zwrot jego kosztów przez chińskiego kontrahenta. Mimo, że dołączone przez skarżącego w toku postępowania bankowe dowody wpływu kwot pieniężnych od G.I. nie stanowią w sumie kwoty jaką wg. kontraktu [...]wraz z aneksem miała pokryć strona skarżąca z tytułu kosztów narzędzi i matryc, to jednak odnoszą się wprost do tegoż kontraktu i niewątpliwie powinny być rozpatrzone i ewentualnie uwzględnione jako zwrot części poniesionych przez skarżącego kosztów. Natomiast w pozostałym zakresie, co słusznie podnoszą organy celne, to skarżący powinien udowodnić, że dalszy zwrot kosztów na jego rzecz nastąpił. Zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu również z tej przyczyny, że organy celne nie wskazały jednoznacznie z czego wynika kwota 14.478, 48 USD doliczona do wartości celnej towarów będących przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Jeśli bowiem towary objęte zgłoszeniem z [...].06.1999r. stanowiły 17,27 % udziału w wartości całego importu zapalniczek w 1999r.( str. 2 decyzji Dyrektora Izby Celnej [...]- k 109 akt admin.), a suma kosztów poniesionych przez skarżącego w związku z kontraktem nr [...] oraz aneksem z 1.10.1999r. wyniosła 109.596 USD ( str. 4 decyzji k 107 akt administracyjnych), to 17,27 % z tej kwoty wynosi 18.927,23 USD, a nie 14.478, 48 USD doliczone do wartości celnej przedmiotu importu w tej sprawie. Następnym zagadnieniem jest kwestia orzeczonych w zaskarżonej decyzji odsetek wyrównawczych. Art. 222 §4 Kodeksu celnego stanowi, iż w przypadku gdy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego powoduje uzyskanie korzyści finansowych, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze. Zgodnie z §5 ww. przepisu, wypadki i warunki pobierania odsetek wyrównawczych, a także sposób ich naliczania określa Minister Finansów w drodze rozporządzenia. W myśl §1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. z późn. zm., w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania, wydanego na podstawie art. 222 §5 Kodeksu celnego, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem gdy: 1) dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, 2) kwota odsetek wyrównawczych, naliczonych w odniesieniu do towarów objętych tym samym zgłoszeniem celnym nie przekracza równowartości 20 ECU. §2 powyższego rozporządzenia stanowi, iż odsetki wyrównawcze, o których mowa w §1 ust. 3 pobiera się od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a kwotą pobraną. Odsetki wyrównawcze pobiera się za okres od dnia powstania długu celnego do dnia zapłaty należnej kwoty (§2 ust. 3 rozporządzenia). Podnieść należy, że organy celny pierwszej instancji nie dokonał żadnych ustaleń w tym zakresie i nie uzasadnił motywów naliczenia odsetek wyrównawczych, a organ drugiej instancji praktycznie ograniczył się do powtórzenia w decyzji uregulowania ustawowego w tym zakresie. Nie ustosunkował się w ogóle do kwestii odniesienia korzyści finansowych przez skarżącego. Nie umożliwiono również stronie powołania się na przesłanki określone w cyt. rozporządzeniu. A przede wszystkim niedopuszczalne jest takie sformułowanie decyzji w części dotyczącej odsetek, jak uczynił to organ pierwszej instancji - bez podania ich kwoty, stopy i końcowej daty ich naliczania lub podania innych danych, z których kwota odsetek by wynikała. Niedopuszczalne jest zatem pominięcie tych danych w decyzji, a odsyłanie do Działu Finansowego Urzędu, w celu " wyliczenia kwoty odsetek" . Wysokość odsetek jest integralną częścią decyzji, jeżeli organ celny uzna, że zostały spełnione przesłanki do ich naliczenia. Stronie służy prawo do ich zaskarżenia nie tylko co do zasady, ale również co do wysokości i okresu ich naliczenia. Sposób takiego rozstrzygnięcia nie znajduje uzasadnienia w przepisach Kodeksu celnego ani ustawy - Ordynacja podatkowa. W niniejszej sprawie, w decyzji organu I-szej instancji brak jest rozstrzygnięcia istotnego dla strony, a organ odwoławczy kwestię tę pominął. Z tych wszystkich przyczyn zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, w związku z czym, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o przepisy art. 145 § 1 lit. a i c i art. 152 ustawy z 30.08.2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270).