V SA 2504/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - P. Piszczek (spr.), Sędzia WSA - K. Madalińska-Urbaniak, Asesor WSA - M. Sowiński, Protokolant - M. Igielska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004 r. sprawy ze skargi [...] M. SA w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe I. Uchyla zaskarżoną decyzję. II. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Firmy [...] "M." SA 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] maja 2003 r. wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa / Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz art. 85 § 1 ustawy z 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny /Dz.U. nr 23, poz. 117 ze zm./ a także § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej /Dz.U. nr 107, poz.1217/, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...].03.2003 r. utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. podał, że [...] września 2000 r. "M." S.A. w W. Jednolitym Dokumentem Administracyjnym SAD nr [...] dokonała zgłoszenia celnego między innymi różnego rodzaju aparatów ortopedycznych klasyfikując je do kodu PCN 9021 19 10 0 ze stawką celną w wysokości 0% oraz kule inwalidzkie, "balkoniki", siedziska, kolatorki, chwytaki inwalidzkie, klasyfikując je do kodu PCN 9021 90 90 0 z taką samą stawką celną. W toku przeprowadzonej w dniach [...] października 2001 r. – [...] maja 2002 r. przez funkcjonariuszy Inspekcji Celnej kontroli ustalono, iż część towarów nie była aparatami ortopedycznymi. W konsekwencji postanowieniem z [...] sierpnia 2002 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowanie celne w zakresie zastosowania kodu taryfy celnej w stosunku do części towarów, a następnie decyzją z [...] marca 2003 r. uznał klasyfikację przedmiotowych towarów do ww. kodów za nieprawidłową i ustalił w odniesieniu do towarów następujące kody PCN: 6307 90 10 0, 4203 30 00 0, 7615 20 00 0, 3924 90 90 0. Rozpatrując sprawę na skutek odwołania spółki "M." Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji podzielając pogląd organu I instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Firma [...] "M." SA zaskarżonej decyzji zarzuciła: – nie wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, – niewłaściwe zastosowanie przepisów Taryfy celnej. W efekcie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, tj. umorzenie postępowania w sprawie albo uchylenie i przekazanie do ponownego rozstrzygnięcia przez Urząd Celny, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę - żądając jej oddalenia - podniesiono argumenty zbieżne z motywami zaskarżonych aktów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Na wstępie zauważyć należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako Pr. o p.p.s.a.). Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega też wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być żywo zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy. Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych, stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparatu administracyjnego państwa. Stopień zaś akceptacji owego działania organów administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa. W powyższym kontekście – oceniając wniesiony środek zaskarżenia – wskazać trzeba, iż zgodnie z treścią oświadczenia złożonego na rozprawie przez pełnomocnika Dyrektora Izby Celnej w W. towary objęte numerami 1-12, 15 decyzji organu II instancji zostały przez Dyrektora Izby Celnej (w innych sprawach) potraktowane jako artykuły przyporządkowane do kodu PCN 9021 19 10 0, który to kod był prawidłowo przyjęty w zgłoszeniu celnym. Oznacza to, że doszło do nieuzasadnionej weryfikacji zgłoszenia celnego dokonanego prawidłowo przez stronę. Mając zatem powyższe na względzie stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja narusza prawo, zaś przy ponownym rozpoznaniu odwołania Organ II-instancji winien ujednolicić praktykę i traktować wszystkie podmioty jednakowo. Należy również ocenić argumenty podniesione w skardze w odniesieniu do tych artykułów, co do których istnieją rozbieżności odnośnie przyjęcia określonego kodu PCN. Możliwe jest - z udziałem strony przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Uwzględniając skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1 pkt a i c Pr. o p.p.s.a. uchylił ją w całości zasądzając na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw /art. 200 powołanego wyżej prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Stwierdzenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie znajduje oparcie w treści art. 152 powołanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.