V SA 3017/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia NSA - Czesław Zielinski, Sędzia WSA - Irena Kudiura (spr.), Protokolant - Edyta Jankowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2004 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania celnego - oddala skargę - W postępowaniu celnym dotyczącym sprowadzonych z zagranicy leków importer tego towaru A. Sp. z o.o. w W., wniosła o wystąpienie do Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO) o wyrażenie opinii doradczej w przedmiocie wpływu udzielonej importerowi przez eksportera zniżki (rabatu) pierwotnie zafakturowanej ceny towaru na wartość celną przedmiotu importu i o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie celnej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Zdaniem importera, kwestia wpływu udzielonego po zgłoszeniu celnym rabatu (zniżki) na wartość celną, stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego i uzasadnia zawieszenie postępowania celnego do czasu uzyskania wnioskowanej opinii. Postanowieniem z dnia [...].01.2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił zawieszenia postępowania celnego wszczętego postanowieniem z dnia [...].12.2002 r. Nr [...] w sprawie ustalenia rzeczywistej wartości celnej leków objętych procedurą dopuszczenia do obrotu wg SAD nr [...] z dnia [...].01.2000r. Na skutek zażalenia strony, Dyrektor Izby Celnej [...] w W. postanowieniem z [...].06.2003 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, wskazując w uzasadnieniu, że przedstawiona przez importera kwestia nie stanowi zagadnienia wstępnego, które wymagałoby rozstrzygnięcia przez inny organ i nie uzasadnia zawieszenia postępowania celnego. W skardze z dnia [...].07.2003 r., w piśmie procesowym z dnia [...] września 2003 r. oraz w piśmie z dnia [...] maja 2004 r. stanowiącym załącznik do protokołu Spółka A. wniosła o uchylenie obu powyższych postanowień, zarzucając naruszenie: - przepisów art. 120, art. 121 § 1, art. 124 , art.201 §1 pkt. 2, art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej, - przepisów art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - oraz postanowień zał. II Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (zał. do Dz.U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483 ze zm.). Skarżąca wyraziła pogląd, że zagadnieniem wstępnym w sprawie administracyjnej jest przesądzenie, czy właściwe jest korygowanie wartości transakcyjnej wynikającej z faktury handlowej na potrzeby ustalenia wartości celnej, gdy po dokonaniu zgłoszenia celnego kupujący otrzyma rabat od swojego dostawcy", oraz że organem właściwym do rozstrzygnięcia tego zagadnienia jest Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO. Ponadto skarżąca zarzuciła, że organ celny prowadził postępowanie w sposób nie budzący zaufania do organów Państwa czego dowodem jest fakt, że w dniu [...].01.2003 r. wydał postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania a w dniu [...].01.2003 r. wydał decyzję w sprawie mimo, że stronie, która otrzymała odpis postanowienia w dniu [...].01.2003r. służył termin do wniesienia zażalenia do [...].01 2003r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Orzekając w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, organ administracji celnej zawiesza postępowanie celne, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne w rozumieniu powyższych przepisów zachodzi w sytuacji, gdy w ramach przedmiotu sprawy administracyjnej obejmującego podstawę jej rozstrzygnięcia występuje jako jej element kwestia, której uprzednie rozpoznanie warunkuje możliwość rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, gdy jednocześnie do rozpoznania tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpatrujący sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem zniżki przyznane importerowi były uzgodnione w umowie zawartej z eksporterem przed dokonaniem zgłoszenia celnego. Ustalenie zatem przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej wpływu rabatu na wartość celną towaru przyznanego importerowi po dacie dopuszczenia towaru do obrotu na polskim obszarze celnym nie odpowiada okolicznościom faktycznym sprawy i brak było podstaw do takiego wystąpienia. Niezależnie od tego wskazać należy, że również powołane przez skarżącą w toku postępowania (zażalenie) postanowienia art. III lit. d Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, przewidują jako funkcje Rady udzielanie zleceń w celu zapewnienia jednolitości w interpretacji i stosowaniu m.in. Konwencji w sprawie wartości celnej towarów oraz udzielanie z własnej inicjatywy lub na prośbę zainteresowanych Rządów informacji lub porad w sprawach celnych oraz udzielanie zaleceń w tym zakresie. Są to kompetencje Rady ujęte w formie zaleceń, informacji i porad i nie wynika z tych postanowień norma prawna, która ocenę takiej kwestii, jak wpływ udzielonej przez eksportera zniżki wartości (ceny) transakcyjnej towaru na wartość celną, rezerwowałaby dla Rady i wyłączała w tym zakresie właściwość krajowych organów celnych. Dotyczy to również powoływanych przez skarżącą postanowień zał. II Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, które określają funkcje Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO), również ujęte w formie możliwości konsultowania zagadnień związanych z ustalaniem wartości celnej oraz dostarczania informacji i wydawania opinii doradczych w tym zakresie. Również z tych postanowień nie wynika norma prawna, która w zakresie obejmującym rozstrzygnięcie co do skutków zniżki ceny towaru w odniesieniu do jego wartości celnej wyłączałaby właściwość krajowych organów celnych i właściwym w tym przedmiocie czyniła Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej. W konkluzji stwierdzić należy, że wpływ zniżki ceny na wartość celną towaru nie stanowił w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego, rozstrzygnięcie w tym zakresie należało do krajowych organów celnych i nie zachodziła w sprawie podstawa do zawieszenia postępowania celnego. Nie są także trafne pozostałe zarzuty podnoszone przez skarżącą. Organ celny I instancji po wydaniu postanowienia, nie był bowiem zobligowany do wstrzymania się z wydaniem decyzji do czasu upływu terminu do złożenia przez skarżącą zażalenia na to postanowienie. Jest przy tym oczywiste, że zarówno trafność wspomnianego postanowienia jak i prawidłowość wydanej decyzji (przy odmowie zawieszenia postępowania), strona mogła poddać ocenie organu II instancji –co w odniesieniu do postanowienia, czego dowodem jest niniejsza sprawa, - uczyniła. Fakt wydania decyzji, nie stał przy tym co do zasady, na przeszkodzie w ewentualnym skorzystaniu przez Naczelnika Urzędu z treści art. 226 § 1 w zw. z art. 237 ustawy Ordynacja podatkowa. Wobec tego więc, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę... (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), należało oddalić skargę jako niezasadną.