V SA 3060/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska Asesor WSA: - Joanna Kube (spr.) Asesor WSA: - Janusz Walawski Protokolant: - Agnieszka Kolasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2004 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody[...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia umorzyć postępowanie - Wojewoda [...] decyzją z dnia[...]czerwca 2003 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 47 ust. 2 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. nr 87, poz. 960 ze zm.) oraz wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. (sygn. akt K.20/01), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] o zameldowaniu A. T. z dziećmi P. i D. na pobyt czasowy w budynku przy ul. [...] w W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Odnosząc się do stanu prawnego, Wojewoda [...] podniósł, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 27 maja 2002 r. orzekł o niezgodności art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych z art. 52 ust. 1 i art. 83 w związku z art. 2 Konstytucji RP (o czym ogłoszono w Dzienniku Ustaw z 2002 r. Nr 78, poz. 716). W konsekwencji tego orzeczenia, nie można żądać od osoby dopełniającej obowiązku meldunkowego potwierdzenia na druku "zgłoszenia pobytu stałego" uprawnienia do przebywania w lokalu przez właściciela bądź zarządcę budynku. Zgodnie jednak z pierwszą częścią art. 29 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych do dokonania czynności zameldowania niezbędne jest potwierdzenie na druku meldunkowym faktu pobytu osoby zgłaszającej pobyt stały lub czasowy ponad dwa miesiące przez wynajmującego, najemcę, osobę której przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu lub właściciela lokalu. Organ przyjął, że przesłanka zameldowania określona w art. 10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności została w niniejszej sprawie spełniona, ponieważ A.T. wraz z dziećmi w budynku przy ul. [...] zamieszkuje i w nim skoncentrowała interesy życiowe. Fakt ten ustalono na podstawie zeznań świadków, wyjaśnień A. T. oraz J.T.. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący J.T. podniósł, że A.T. przebywała w jego domu wbrew jego woli. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...]wniósł o jej oddalenie z argumentacją zbieżną jak z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd, właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego Sądu znajduje się siedziba Wojewody [...] – art. 13 § 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skarżący J.T. pismem z dnia 7 września 2004 r. cofnął skargę na decyzję Wojewody[...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...]wyjaśniając, że A.T. otrzymała mieszkanie z zasobów gminnych. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy). Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.