V SA 3106/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Stanisław Kaliński (spr.), Sędzia NSA del. do WSA - Maria Myślińska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, , Protokolant - Elżbieta Winiarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2003 r Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia uprawnień kombatanckich - oddala skargę - Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (dalej "Kierownik Urzędu") decyzją z dnia [...] maja 1993 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. Nr 17, poz. 75 ze zm.) pozbawił S. K. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBoWiD w W. decyzją z dnia [...].10.1987 r. z tytułu pobytu w więzieniach niemieckich od listopada 1943 r. do lipca 1944 r. i utrwalania władzy ludowej w latach 1944 do 1951. Podstawę pozbawienia uprawnień kombatanckich stanowiło ustalenie, że S. K. był zatrudniony i działał jako oficer zawodowy w aparacie bezpieczeństwa publicznego. S. K. w piśmie z dnia [...] grudnia 1997 r. wniósł o przywrócenie uprawnień kombatanckich. Kierownik Urzędu decyzją z dnia [...].05.1999 r. Nr [...], na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 25 kwietnia 1997 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. Nr 68, poz. 436) w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a i art. 21 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) odmówił przywrócenia S. K. uprawnień kombatanckich, których został pozbawiony decyzją z dnia [...].05.1993 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Urzędu decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...].05.1999 r. o odmowie przywrócenia uprawnień kombatanckich. Ustalono, że zainteresowany w latach 1945-1956 pełnił służbę w Korpusie Bezpieczeństwa Publicznego na stanowiskach: oficer informacji, starszy oficer informacji, Kierownik Sekcji Informacji, z-ca szefa Wydziału Informacji oraz szef Wydziału Informacji. W ocenie organu orzekającego wykonywane zadania odpowiadają pełnieniu służby w strukturach Informacji Wojskowej. Zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a cyt. ustawy uprawnienia kombatanckie nie przysługują z żadnych tytułów osobom, które pełniły służbę w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa oraz Informacji Wojskowej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 maja 2001 r. Sygn. akt V SA 364/00 w uwzględnieniu skargi S. K. uchylił decyzję organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 1999 r., wskazując na konieczność jednoznacznego wyjaśnienia: czy pełnienie służby w komórkach informacji Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego stanowi pełnienie służby w Informacji Wojskowej o jakiej mowa w art. 21 ust. 2 pkt 4 a ustawy kombatanckiej. Orzekając ponownie, Kierownik Urzędu, decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...].05.1999 r. Nr [...] o odmowie przywrócenia S. K. uprawnień kombatanckich. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 Kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.). Ustalono na podstawie pisemnej informacji Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...].03.2003 r., że służba w Informacji Wojskowej KBW była jednocześnie służbą w strukturach Informacji Wojskowej. Wskazano, że powyższe stwierdzenie dotyczy także funkcji pełnionych przez S. K. w Informacji Wojskowej KBW, a szczegółowo opisanych w arkuszu z przebiegu służby. Organ orzekający stwierdził, że zainteresowany pełnił służbę w strukturach Informacji Wojskowej KBW, w tym również na stanowiskach kierowniczych (m.in. oficera Zarządu Informacji KBW , z-cy szefa Wydziału Informacji 7 pułku KBW). Stwierdzono także, iż S. K. nie spełniał przesłanek określonych w art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o kombatantach, które mogłyby stanowić podstawę do odstąpienia od pozbawienia go uprawnień kombatanckich z powodu zatrudnienia, pełnienia służby lub funkcji w latach 1944-1956 w strukturach Informacji Wojskowej. W skardze z dnia [...] lipca 2003 r. skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzucił nie wykonanie zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z dnia 29 maja 2001 r. Sygn. akt V SA 364/00 w kwestii przesłuchania go w charakterze strony, dowolność ustaleń faktycznych oraz nie zachowanie miesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Zdaniem skarżącego, błędne są ustalenia organu orzekającego, że służba w informacji KBW była równoznaczna ze służbą w Informacji Wojskowej. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie z argumentacją podobną do przytoczonej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie stwierdzono, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia. Wbrew zarzutom podniesionym w skardze, orzekający w niniejszej sprawie organ odwoławczy należycie ocenił zebrane dowody i na ich podstawie sformułował prawidłowe wnioski, że pełnienie przez skarżącego w latach 1945-1956 służby zawodowej w strukturach Informacji Wojskowej Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w tym na stanowiskach kierowniczych, np. starszy oficer Informacji I, II, III Oddziału w Zarządzie Informacji KBW, zastępca szefa, następnie szefa Wydziału Informacji 7 Pułku KBW – stanowiło pełnienie służby w Informacji Wojskowej w rozumieniu art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach... (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371). W ocenie tej Sąd podziela stanowisko Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wyrażone w piśmie z dnia [...] marca 2003 r. na podstawie archiwalnych dokumentów Głównego Zarządu Informacji MON–Zarządu Informacji KBW i WOP (k.84,85 akt adm.). Wobec dokładnego wyjaśnienia miejsca i charakteru służby pełnionej przez skarżącego w strukturach Informacji Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego – zgodzić się należy z organami orzekającymi w sprawie, że zbędne stało się przesłuchiwanie zainteresowanego na okoliczności, które nie budzą żadnych wątpliwości. Skoro skarżący pełnił służbę w strukturach Informacji Wojskowej i nie wykazał, że do służby tej został skierowany przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje zwerbowany w celu udzielenia im pomocy (art. 21 ust. 3 pkt 1 ustawy), to brak jest podstaw do przywrócenia uprawnień kombatanckich, których pozbawiony został ostatecznie prawomocną decyzją z dnia [...] maja 1993 r. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako nieuzasadnioną.