V SA 3525/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Janusz Zajda, Sędzia NSA - Ewa Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant - Andrzej Kania, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi J. [...] Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2003 Nr Dyrektor Izby Celnej w W., po ponownym rozpoznaniu sprawy, powołując w podstawie prawnej art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 262 ustawy Kodeks celny (Dz.U. Nr 75 z 2001 r., poz.802), utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] uznającej zgłoszenie celnego farmaceutyków wg SAD nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r. przez J. [...] spólka z o.o.za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej i wymiaru cła. Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej decyzji organ powołał treść art. 2652 § 1 Kodeksu celnego, zgodnie z którym odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli minęły 3 lata od dnia powstania długu celnego. W sprawie niniejszej dług celny powstał w dniu [...] listopada 1999 r., to jest w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 65 § 3 pkt 2 Kodeksu celnego). Trzyletni termin z art. 2652 kodeksu celnego upłynął zatem w dniu [...] listopada 2002 r.. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. J. [...] sp. z o.o wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając powyższej decyzji naruszenie przepisów prawa celnego zawartych w rozdziale IX Kodeksu celnego oraz przepisów działu IV Ordynacji podatkowej a w szczególności naruszenie art. 2652 § 1 Kodeksu celnego w związku z art. 65 i art. 3 tego kodeksu poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie. Skarżąca podniosła, że trzyletni termin, przesądzający o możliwości podjęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji należy liczyć od daty wydania tej decyzji przez Dyrektora Urzędu Celnego, czyli w niniejszej sprawie od [...] października 2002 r. Podniosła ponadto, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego, o stwierdzenie nieważności której wnosiła, została wydana na krótko przed upływem terminu przedawnienia, tym samym skarżąca została pozbawiona możliwości uzyskania, po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego czy też po uchyleniu decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny, zreformowanej decyzji stwierdzającej prawidłowość dokonanego przez niż zgłoszenia celnego. Ta okoliczność, zdaniem skarżącej, również przemawia za przyjęciem jako prawidłowego stanowiska, że bieg trzyletniego terminu do stwierdzenia nieważności decyzji powinien być liczony od daty jej wydania. Niezależnie od powyższego skarżąca podniosła szereg zarzutów natury merytorycznej i procesowej odnoszącej się do treści decyzji z [...] października 2002 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] w W. wnosił o jej oddalenie powołując się na argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy do rozpoznania sprawy z mocy art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zawierający samodzielne uregulowanie prawne przepis art. 2652 kodeksu celnego, obowiązujący w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, nie zezwala na wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego. W ocenie sądu brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska skarżącej, że trzyletni termin, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, powinien być liczony od daty wydania decyzji w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Dług celny powstaje – zgodnie z przepisem art. 209 § 2 Kodeksu celnego - w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Z tą datą powstał dług celny rozumiany, zgodnie z treścią art. 3 § 1 pkt. 2 Kodeksu celnego, jako powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych. Na gruncie art. 209 § 2 Kodeksu celnego Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18.09.2001 r. sygn. VSA 3822/00 zajął stanowisko, iż dług celny powstaje już z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego i od tego samego dnia rozpoczyna swój bieg 3-letni termin z art. 2652 . Dokonując weryfikacji zgłoszenia celnego na podstawie art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego w zakresie wartości celnej i długu celnego, organ celny rozstrzyga o kwocie długu celnego ale tylko co do jego wysokości, nie orzeka zaś o jego powstaniu co do zasady. Skorygowanie przez organ celny zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru i w następstwie określenie kwoty długu celnego, powoduje niekiedy obowiązek zapłaty różnicy między kwotą cła wyliczonego a już zapłaconego, a czasem gdy stawka celna nie ulega zmianie i tak jak w przedmiotowej sprawie wynosi ona zero, obowiązek taki nie powstaje. Treść art. 265 2 § 1 Kodeksu celnego jest jednoznaczna i nie pozwala na jego interpretację w sposób wskazywany przez stronę. Brak jest tym samym podstaw ażeby uznać za zasadne zarzuty skargi. .W szczególności wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, fakt wydania i doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu na kilka dni przed upływem terminu do jej wydania, nie przemawia za stanowiskiem skarżącej. Organ celny ( chodzi tu o organ celny I instancji) ma na wydanie decyzji w trybie art.65 § 4 pkt. 2 Kodeksu celnego, przez co rozumie się także jej doręczenie, zgodnie z § 5 tego artykułu, 3 lata. W sprawie niniejszej termin ten został dochowany i gdyby strona wniosła w terminie odwołanie, mogłaby dochodzić weryfikacji decyzji, przy czym jej wynik byłby zależny jedynie od oceny jej prawidłowości, a nie od tego, na jaki czas przed upływem terminu do jej wydania w istocie to nastąpiło. Należy nadto podnieść, iż art. 2652 Kodeksu celnego nie wiąże skutków upływu przewidzianego w nim 3-letniego terminu z merytoryczną wagą zarzutów stawianych decyzji, o stwierdzenie nieważności której strona wnosi. W tym stanie rzeczy uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy z 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.